உன்னிடமிருந்து விலகுதல்
ஒரு புத்தகத்தைப் படிப்பது போலவே இந்த அத்தியாயத்தைப் படியுங்கள்: புரளும் பக்கங்கள், நீங்கள் நிறுத்திய இடமும் சேமிக்கப்படும்.இந்த அத்தியாயத்தை நூலில் திறக்கவும்

அத்தியாயம் 10

திரும்பப் பெற முடியாத சொல்

ஈடுசெய்ய முடியாத ஒன்றை இழக்கும் முன் உன்னை எப்படி நிறுத்திக்கொள்வது?

படிக்கச் சுமார் 8 நிமிடங்கள்

வாசலில் புத்தகம்

பருவ விடுமுறையில் கரீம் தன் வீட்டுக்குத் திரும்பினான். வெள்ளிக்கிழமை மதிய உணவின்போது குடும்பத்தினர் அனைவரும் மேசையைச் சுற்றியிருந்தார்கள். அவனுடைய அப்பாவின் சகோதரர் தங்குமிடத்தைப் பற்றிக் கேட்டார். பதிலைக் கேட்பதற்குமுன் மற்றவர்களைப் பார்த்து “மேல்நிலைப் பள்ளி கணிதத் தேர்வுக்கு முந்தைய இரவு நினைவிருக்கிறதா?” என்றார். கரீமின் அம்மா அதிகாலை மூன்று மணிக்கு விழித்ததாகச் சொன்னார். மகனின் கதவுக்குக் கீழே வெளிச்சத்தைக் கண்டு படித்துக்கொண்டிருப்பதாக நினைத்தாராம். கதவைத் திறந்தபோது அவன் படுக்கையில் இருந்தான். சமையலறையில் சார்ஜரில் வைத்த கைப்பேசி கையில். காதுகளில் ஹெட்ஃபோன். “ஒரே ஒரு சுற்று மட்டும்” என்று அணியிடம் மெதுவாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். கணிதப் புத்தகம் தரையில் மூடியிருந்தது.

அனைவரும் சிரித்தார்கள். கரீமும் சேர்ந்து சிரித்தான். “இவன்தான் தனியாக வாழ ஆசைப்பட்டவன்! அங்கே இவனுக்காகத் திரையை யார் அணைப்பார்கள்?” என்று அப்பாவின் சகோதரர் சேர்த்தார். சிரிப்பு அதிகரித்தது. கரீமின் முகத்தில் புன்னகை நின்றது. விரல்களுக்கு இடையில் ரொட்டியின் ஓரம் உடைந்தது. “நான் இனி அந்தப் பையன் இல்லை” என்று சொல்லப்போனான். பிறகு தங்குமிடத்தில் சன்னல்வழியாக வெளிச்சம் வரும்வரை விளையாடி விழித்திருந்த இரவுகளை நினைத்தான். சொல் பற்களுக்குப் பின்னேயே நின்றுவிட்டது.

மாலையில் அவன் தங்கை புத்தகத்தை அவன் அறைக்கு எடுத்துவந்தாள். உள்ளங்கையின் ஓரத்தால் பக்கத்தைச் சமப்படுத்தினாள். மடிந்த மூலையை மீண்டும் விரித்தாள். வாசலில் நின்று “பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடு” என்றாள். அவன் புத்தகத்தைப் பார்க்கவில்லை. இருண்ட கைப்பேசித் திரையைப் பார்த்தான். அதில் அவன் கண்கள் தெரிந்தன.

அவள் சத்தமாகப் பக்கங்களைப் புரட்டத் தொடங்கினாள். அவன் தோள் உயர்ந்தது. தாடை இறுகியது. மதிய உணவின் சிரிப்பு இன்னும் காதுகளில் இருந்தது. சிறிய நாற்காலியை அருகில் இழுத்தாள். அது தரை ஓடுகளில் உரசும் ஒலியை அவன் அறிந்திருந்தான். பயணம் செல்லும்முன் அந்த ஒலியை நேசித்திருந்தான். இந்த முறை அதை நிறுத்த நாற்காலியின் முதுகில் கையை நீட்டினான். முதல் வரியில் விரலை வைத்து அவள் வாசிக்கத் தொடங்கினாள்.

கரீம் நாற்காலியை முரட்டுத்தனமாக இழுத்தான். “என்னைத் தனியா விடு!” என்று தங்கையின் முகத்துக்கு நேராகக் கத்தினான். அவள் வாசிப்பதை நிறுத்தினாள். இரண்டு கைகளாலும் புத்தகத்தை மூடினாள். சட்டைக் கையால் கன்னத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு சென்றாள்.

சமையலறைக்குச் சென்று நின்றபடியே தண்ணீர் குடித்தான். இடத்தை மாற்றிவிட்டான். ஆனால் வாக்கியம் அதற்குமுன்பே வெளியேறியிருந்தது. அதை நியாயப்படுத்தத் தொடங்கினான். வந்ததிலிருந்து அவள் நிறுத்தவே இல்லை. அவன் களைத்திருந்ததை யாரும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. தேவையின்றிக் குழாயைத் திறந்தான். கோப்பை நிரம்புவதற்குமுன் மூடினான். பக்கத்து அறையிலிருந்து தங்கை மெதுவாக வாசிக்கும் ஒலி வந்தது. அவனுக்காக அவள் வாசிக்கவில்லை. அவளிடம் செல்ல உதவும் ஒரு சொல்லைக்கூட அவனால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

ஒருவர்முன் விழுங்கிய சொல் வேறொருவரின் முகத்தில் எத்தனை முறை வெடித்திருக்கிறது? வாக்கியத்தைக் கேட்பதற்குமுன் உன் தோளிலும் தாடையிலும் எச்சரிக்கையைக் கேட்கலாம். கோபம் இருக்கிறது. அதன் சொல்லை எங்கே வைப்பாய்? அதற்கான விலையை யார் கொடுப்பார்கள்?

கோபம் எதிரி அல்ல

கோபம் இயல்பான உணர்வு. சில நேரம் பயனுள்ளதும். அமைதியானவன் என்பவன் ஒருபோதும் கோபப்படாதவன் அல்ல.

அமெரிக்க ஆய்வாளர் ரயன் மார்டின் தன் பணிவாழ்வு முழுவதும் கோபத்தையே ஆராய்ந்தவர். பொதுவான உணர்வுகளின் பட்டியலில் ஓர் உருப்படியாக அல்ல. தனது Why We Get Mad1 நூலில் கோபம் பெரும்பாலும் ஒரு தூதுவன் என்கிறார். யாரோ ஓர் எல்லையை மீறியிருக்கிறார்கள், அநீதி நடந்திருக்கிறது அல்லது ஒரு தேவை மதிக்கப்படவில்லை என்று அது சொல்கிறது.

கோபத்துக்கும் சொல்லுக்கும் இடையில் ஒரு வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஒரு நிமிடத்தைக்கூட அது தாண்டாமல் இருக்கலாம். கோபப்படாமல் இருப்பது வலிமை அல்ல. அந்த நிமிடத்தை உன் வசம் வைத்திருப்பதே வலிமை. கத்துவதாலோ எல்லாம் முடிந்துவிட்டதுபோல் சொல்லை விழுங்குவதாலோ அது கைநழுவலாம்.

தீப்பொறி வேறிடத்துக்குச் செல்லும்போது

கோபம் அதற்குக் காரணமில்லாதவரிடம் மாறிச் செல்வதை உளவியல் இடமாற்றம் என்கிறது. எதிர்த்துப் பேசச் சிரமமான ஒருவர்முன் நீ அமைதியாக இருக்கலாம். பிறகு குரலை உயர்த்த முடியும் நெருக்கமான ஒருவரிடம் சொல் வெளியேறலாம். மதிய உணவின் அமைதி கோபம் முடிந்துவிட்டதாகப் பொருளல்ல. அதன் காரணத்தைச் சென்றடையும் கதவு அதற்குத் தேவை.

உனக்குள் இருப்பதைத் துல்லியமாக அறிவது

என்ன உணர்கிறாய் என்று கரீமிடம் கேட்டிருந்தால் “கோபம்” என்றிருப்பான். சரியான பதில். ஆனால் முழுமையற்றது.

உளவியலாளர் லிசா ஃபெல்ட்மன் பாரெட் நம் உணர்வுகள் எப்படி உருவாகின்றன என்பதை ஆராய்கிறார். அவரது How Emotions Are Made2 நூல் ஒரு விளக்கத்தை முன்வைக்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரே விதமாகத் திறக்கப்படும் தயாரான கோப்பாக அந்த விளக்கம் கோபத்தைக் கருதுவதில்லை. உன் பழைய அனுபவங்களையும் சுற்றிலும் நடப்பவற்றையும் கொண்டு உடலில் எழும் உணர்வுகளுக்கு மூளை பொருள் கொடுக்கிறது என்கிறது. அந்த அனுபவங்களை வேறுபடுத்திக் கற்றுக்கொள்வதில் உன் சொற்களுக்கும் பங்கிருக்கிறது. இன்னும் துல்லியமான சொல்லைத் தேடுவதற்கு என்ன தடை?

துல்லியமான சொற்களை அறிந்தவர்களுக்கு பொதுவாக அதிகக் கட்டுப்பாடு இருக்கும். “கோபம்” என்ற ஒரு சொல் கலவையான உணர்வுகளைச் சுமக்கிறது. அவமானமாக இருக்கலாம். பதிலளிக்க முடியாமையாக இருக்கலாம். மரியாதையை இழக்கும் பயமாக இருக்கலாம். ஒவ்வொன்றுக்கும் வெவ்வேறு பதில் தேவை.

ஆய்வாளர் சூசன் டேவிட் தனது Emotional Agility நூலில் இரண்டு முறைகளை விவரிக்கிறார்3: “அடக்குபவர்” தன் உணர்வை ஒதுக்கித்தள்ளுகிறார். “அசைபோடுபவர்” அதிலிருந்து நகராமல் மனதில் அதை மீண்டும் மீண்டும் ஓட்டுகிறார். மூன்றாவது வழியை அவர் முன்வைக்கிறார். உன் உணர்வுக்குத் துல்லியமாகப் பெயரிடு. ஆர்வத்துடன் கவனி. பிறகு உன் விழுமியங்களுக்கு ஏற்ப நட. “இப்போது அவமானப்படுத்தப்பட்டதாக உணர்கிறேன். இருந்தாலும் என் சொற்களை நான் தேர்ந்தெடுப்பேன்” என்று சொல்வதுபோல்.

இழுப்புக்குப் பிறகு

தடித்த ஓரமுள்ள நஜ்ரான் ஆடையை அணிந்திருந்த நபி ﷺ அவர்களுடன் நடந்துகொண்டிருந்ததாக அனஸ் இப்னு மாலிக் அறிவிக்கிறார். ஒரு பாலைவன அரபி அவர்களை அணுகி ஆடையைப் பலமாக இழுத்தார். நபி ﷺ அவர்களின் தோளில் ஆடையின் ஓரம் பதிந்த தடத்தை அனஸ் கண்டார். பிறகு தனக்குப் பணம் கொடுக்க உத்தரவிடுமாறு அந்த அரபி கேட்டார். அடுத்து நடந்ததை அனஸ் கூறுகிறார். நபி ﷺ அவரைத் திரும்பிப் பார்த்துச் சிரித்தார்கள். அவருக்குக் கொடை வழங்க உத்தரவிட்டார்கள்4.

இழுப்புக்குப் பிறகு நடந்ததைக் கவனி. உடலில் ஏற்பட்ட தடம் அறிவிப்பில் தெளிவாக இருக்கிறது. அதற்குப் பிறகுதான் கோரிக்கை வந்தது. இருந்தும் எதிர்வினை அந்த இழுப்பைப் போல அமையவில்லை. இரண்டு செயல்களையும் தனித்தனியாகக் காண முடிகிறது.

பதிலளிப்பதற்குமுன் நமக்குக் கொடுக்கும் சிறிய அவகாசம் எதிர்வினையைத் தேர்ந்தெடுக்க ஒரு வாய்ப்பு. அதே நேரம் நடந்ததைப் பற்றிப் பேசும் உன் உரிமை இருக்கவே செய்கிறது. எதிர்வினை பற்றிய விவரிப்பை அனஸ் இவ்வாறு முடிக்கிறார்: “அவரைத் திரும்பிப் பார்த்துச் சிரித்தார்கள். பிறகு அவருக்குக் கொடை வழங்க உத்தரவிட்டார்கள்” (புகாரி 3149).

உணர்வுகள் மறையும்போது எங்கே செல்கின்றன?

உளவியல் ஆய்வாளர் ஜேம்ஸ் கிராஸ் ஒரு பரிசோதனை நடத்தினார்5: கை துண்டிக்கப்படும் சங்கடமான காணொலித் துண்டைத் தன்னார்வலர்களுக்குக் காட்டினார். ஒரு குழுவிடம் முகபாவனையை மறைக்கச் சொன்னார். மற்றொன்றிடம் உணர்ச்சியின் தீவிரத்தைக் குறைக்கும் நடுநிலையான பார்வையுடன் காணச் சொன்னார். மூன்றாவது குழுவை வழக்கம்போல் பார்க்க விட்டார்.

முகபாவனையை மறைத்தவர்கள் வழக்கம்போல் பார்த்த குழுவைவிடக் குறைவான அருவருப்பை உணரவில்லை. தங்கள் உணர்வை வெளியில் குறைவாகக் காட்டினார்கள். வெளியிலிருந்து அமைதியாகத் தெரிந்தார்கள். உணர்வே அமைதியடையவில்லை.

இன்னும் விசித்திரமாக, முகபாவனையை மறைத்ததுடன் பரிவு நரம்பு மண்டலத்தில் அதிகச் செயல்பாடு காணப்பட்டது. அடக்குவது உணர்வதை நிறுத்துவது அல்ல. அதை மறைக்கும் முயற்சி. அதற்கு உடலியல் விலையும் உண்டு.

காட்சியை மறுமதிப்பீடு செய்தவர்களின் உண்மையான அருவருப்பு குறைந்தது. வழக்கம்போல் பார்த்த குழுவுடன் ஒப்பிடும்போது உடலியல் தூண்டல் அதிகரிக்கவில்லை. உன் வாழ்க்கையிலும் சூழலுக்கு வேறொரு விளக்கத்தைத் தேடு. முதல் கடுமையான தீர்ப்பைத் தாண்டிய சாத்தியத்தை அது திறக்கட்டும்.

பின்னர் ஆய்வாளர் ஆலிவர் ஜானுடன் சேர்ந்து அன்றாட வாழ்வில் உணர்வுகளை ஒழுங்குபடுத்துவதை கிராஸ் ஆராய்ந்தார்6. உணர்வுகளின் வெளிப்பாட்டை மறைப்பதைப் பழக்கமாகக் கொண்டிருப்பது குறைந்த வாழ்க்கை நிறைவுடனும் பலவீனமான சமூக உறவுகளுடனும் தொடர்புடையதாக இருந்தது. இந்தத் தொடர்பு அடக்குவது மட்டுமே காரணம் என்று நிரூபிக்கவில்லை. ஆனால் ஒரு கேள்விக்கு அழைக்கிறது. சுற்றியுள்ளவர்களைக் காப்பதாக நீ நினைக்கும் மௌனம் உண்மையில் அவர்களை உன்னிடம் நெருக்கமாக்குகிறதா?

அடக்குவது மட்டும் உன்னைத் தொந்தரவு செய்தவற்றுக்குக் கதவு திறக்காது. வெடிப்பது உன் சொற்களைத் தொடர்பில்லாதவரை நோக்கித் திருப்பலாம். மௌனமும் போதாது. கத்துவதும் போதாது. மூன்றாவது வழி தேவை.

எதிர்வினையைக் கட்டுப்படுத்துவதன் பொருள்: “மல்யுத்தத்தில் பிறரை வீழ்த்துபவன் வலிமையானவன் அல்ல. கோபத்தின்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்பவனே வலிமையானவன்” (புகாரி 6114)7.

அந்த நிமிடத்திலேயே எடுக்க வேண்டிய அடிகள் உனக்குத் தேவை. பிறகு உணர்வு வெளியேற ஒரு கதவும் தேவை. இந்த அவகாசத்தை இடைநிறுத்தம் என்று சொல். சரணடைதல் என்று அல்ல.

ஒரு சிறு இடைநிறுத்தம். சரியான கதவு

எப்போது பயன்படுத்துவது: கோபப்பட்டுப் பதிலளிக்கப்போகும்போது அல்லது வேறொருவர்மீது அதைக் கொட்டுவதைப் பார்க்கும்போது. தேவைப்படும் நேரம்: பரிந்துரைக்கப்படும் அவகாசம் பத்து நிமிடங்கள். பிறகு அமைதியானதும் நிகழ்வுக்குரியவரிடம் பேச ஒரு நேரம்.

  1. உள்ளிருப்பதற்குத் துல்லியமாகப் பெயரிடு: “கோபமாக இருக்கிறேன்” என்பதோடு நிறுத்தாதே. “நன்றாக இருக்கிறேன்” என்பதோடும் நிறுத்தாதே. “... நடந்தபோது ... உணர்ந்தேன்” என்று ஒரு வாக்கியம் எழுது. இந்தக் கோபத்தில் இருப்பது என்ன? அவமானமா? பதிலளிக்க முடியாமையா? பயமா? துல்லியமாகப் பெயரிடுவது உணர்வின் கொந்தளிப்பைக் குறைக்கலாம்.
  2. உடலின் நிலையை உடனே மாற்று: நின்றிருந்தால் உட்கார். கோபம் இன்னும் அதிகரித்தால் படுத்துக்கொள். அல்லது அந்த இடத்திலிருந்து விலகிச் சில அடிகள் நட.
  3. சொல்லைத் தள்ளிவை. உணர்வை அல்ல: கோபப்பட உனக்கு உரிமையுண்டு. உணர்ச்சி மிகுந்த நிலையில் பதிலளிப்பதற்குமுன் உனக்கு நேரம் கொடு. எந்தச் செய்தி, வாக்கியம் அல்லது முடிவுக்கும் முன் பத்து நிமிடங்கள் கொடு.
  4. அளவையும் காரணத்தையும் பிரித்துப் பார்: முதலில் பார்க்கும் நபர்மீது கோபத்தைக் கொட்டுவதற்குமுன் கேள். இந்தச் சிறிய நிகழ்வுதான் இதற்கெல்லாம் காரணமா? உண்மையில் காரணமானவர் யார்? உன் தம்பியோ நண்பனோ படிப்புத் தோழனோ மற்றவர் எழுதிய கணக்குக்குப் பணம் செலுத்த வேண்டியவர்கள் அல்ல.
  5. உணர்வுக்குச் சரியான கதவைத் திற: மறுமதிப்பீடு செய்வது உன் உரிமையை விட்டுக்கொடுப்பதல்ல. “விஷயத்தைச் சிக்கலாக்க வேண்டாம்”, “இப்போது எதுவும் மாறாது” என்பதற்குப் பதிலாக இப்படிச் சொல். “இது என்னைத் தொந்தரவு செய்தது. பிறகு இதற்கு இடமுண்டு. அமைதியான நேரத்தில் சம்பந்தப்பட்டவரிடம் பேசுவேன். அல்லது எழுதுவேன். அல்லது வேறுவிதமான நாளைத் திட்டமிடுவேன்.”

நீ விழுந்தால்: உன் கோபத்தைப் பெற்றவரிடம் தெளிவாக மன்னிப்புக் கேட்டு சரிசெய்வதற்கான கதவைத் திற.

உன் உணர்ச்சிவேகத்தால் யாரையாவது காயப்படுத்தியிருந்தால் தெளிவாக மன்னிப்புக் கேள்: “உன்னிடம் கத்தியது என் தவறு. வேறொரு விஷயத்தால் வருத்தப்பட்டிருந்தேன். அது என் செயலை நியாயப்படுத்தாது. அதன் விளைவைச் சரிசெய்ய முயல்வேன்.”

அடுத்த மதிய உணவு

காலையில் கரீம் சமையலறை வாசலில் நின்றான். தங்கை தன் தட்டில் நொறுங்கிய துணுக்குகளைச் சேர்த்துக்கொண்டிருந்தாள். “நான் வருத்தமாக இருந்தேன்…” என்று தொடங்கினான். அவள் நிமிர்ந்து பார்த்தாள். நிறுத்தினான். பழியை மீண்டும் அவளிடம் திருப்பும் வழியை அந்த வாக்கியத்தில் கேட்டான்.

சரிசெய்வதற்கான கதவை நினைத்துக்கொண்டு “உன்னிடம் கத்தியது என் தவறு. என் கோபத்துக்கு நீ காரணம் இல்லை” என்றான். இன்னொரு வாசலில் அப்பா நின்றிருந்தார். இருவரையும் பார்த்தார். பிறகு திரும்பி எதுவும் சொல்லாமல் சென்றார்.

தங்கை உடனே புத்தகத்தைத் திறக்கவில்லை. “நேற்று ஒரு நீளமான பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்” என்றாள். அருகில் அமர்ந்து “இரண்டு தடவையாப் பிரிச்சு வாசிப்போம்” என்றான் கரீம். முதல் வரியை வாசித்தாள். ஒரு சொல்லில் தடுமாறினாள். அவன் காத்திருந்தான்.

அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை மதிய உணவில் அப்பாவின் சகோதரர் அதிகாலை மூன்று மணி கதையை மீண்டும் சொன்னார். காதுகளில் சூடு ஏறுவதை கரீம் உணர்ந்தான். உணர்வுக்குப் பெயரிட்டான். அனைவர்முன் அவமானம். சொல் வெளியேறுவதற்குமுன் அனுமதி கேட்டுச் சமையலறைக்குச் சென்றான். அங்கே பத்து நிமிடங்கள் அமர்ந்தான். அப்பாவின் சகோதரர் காருக்குச் சென்றபோது உடன் நடந்தான். “அந்த இரவின் கதை எல்லோர்முன்னும் என்னைச் சங்கடப்படுத்துகிறது. தயவுசெய்து அதை மீண்டும் சொல்லாதீர்கள்” என்றான். “விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன்” என்றார் அப்பாவின் சகோதரர். “தெரியும். மறுபடியும் வேண்டாம்” என்றான் கரீம். ஒரு கணம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு “உன் விருப்பம்” என்றார். மாலையில் தங்கை அவன் மடியில் புத்தகத்தை வைத்தாள். “பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடு.” இந்த முறை புத்தகத்தைப் பார்த்தான். ஒரு பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான். சிறிய நாற்காலியை அவளுக்காக அருகில் இழுத்தான்.

உன் கோபத்தின் விலையை யார் கொடுக்கிறார்கள்?

அவசரமாகப் பதிலளிக்காதே. நேரம் எடுத்துக்கொள்:

  1. உன் கோபத்துக்குக் குறைவாகவே காரணமாக இருந்தும் மற்றவர்களைவிட அதிகம் அதைத் தாங்குபவர் யார்?
  2. கடைசியாகக் குரலை உயர்த்திய தருணத்துக்கு முன் பத்து நிமிடங்களைக் கடிகாரத்தில் பின்னோக்கித் திருப்ப முடிந்தால், உன்னைத் தொந்தரவு செய்தும் யாரிடமும் சொல்லாதது என்ன?

அதே மாலையில் தன் சகோதரியின் வீட்டுமுன் காரிலிருந்து இறங்குவதற்குமுன் லீனாவின் கைப்பேசியில் ஓர் மின்னஞ்சல் அறிவிப்பு ஒளிர்ந்தது. பக்கத்து இருக்கையில் சாவியை வைத்தாள். பல வாரக் காத்திருப்புக்குப் பிறகு வந்த செய்தியைத் திறந்தாள்.

மேற்கோள்கள் (7)
  1. 1Martin, R. (2021). Why We Get Mad: How to Use Your Anger for Positive Change. Watkins.
  2. 2Barrett, L. F. (2017). How Emotions Are Made: The Secret Life of the Brain. Houghton Mifflin Harcourt.
  3. 3David, S. (2016). Emotional Agility: Get Unstuck, Embrace Change, and Thrive in Work and Life. Avery.
  4. 4புகாரி, ஸஹீஹ், ஹதீஸ் 3149. அனஸ் இப்னு மாலிக் அறிவிப்பு. பாலைவன அரபி ஆடையை இழுத்ததும் பின்னர் கொடை வழங்கப்பட்டதும். ஆதாரபூர்வமானது. ஹதீஸ் உரை.
  5. 5Gross, J. J. (1998). Antecedent- and response-focused emotion regulation: Divergent consequences for experience, expression, and physiology. Journal of Personality and Social Psychology, 74(1), 224–237.
  6. 6Gross, J. J., & John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect, relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 85(2), 348–362.
  7. 7புகாரி, ஸஹீஹ், ஹதீஸ் 6114. அபூ ஹுரைரா அறிவிப்பு. கோபத்தின்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்துதல். ஆதாரபூர்வமானது. ஹதீஸ் உரை.