இந்தக் கதையின் நாயகன் மனவலிமை அல்ல

இரவு உணவுக்காகத் தண்ணீர் கொதித்துக்கொண்டிருந்தபோது லீனாவின் தொலைபேசி ஒலித்தது. “குளிர்சாதனப் பெட்டி நின்றுவிட்டது” என்றார் அப்பா. மின் இணைப்பைப் பார்க்கச் சொன்னாள். மீண்டும் அவர் குரல்: “வேலை செய்கிறது. உன்னை நம்பலாம்.” சோபாவிலிருந்து கணவன் சொன்னான்: “நிதியமைச்சர் இப்போது பராமரிப்பு அமைச்சகமாகவும் மாறிவிட்டார்.” சிரித்தபடி சரியான நேரத்தில் அடுப்பை அணைத்தாள். இரவு உணவுக்குப் பிறகு தனக்காகத் தொலைபேசியைத் திறந்தாள். வீட்டுச் செலவு அட்டவணைக்குக் கீழேயே “சவால்கள்” கோப்புறை இருந்தது.

ஆறாவது கட்டம்

“சவால்கள்” கோப்புறையில் முப்பது நாட்கள் ஓடுவது. முப்பது நாட்கள் சர்க்கரை இல்லாமல் இருப்பது. முப்பது நாட்கள் இரவுதோறும் அரை மணி நேரம் படிப்பது. ஒவ்வொரு மாதமும் வண்ண அட்டவணையைத் திறந்து ஒவ்வொரு காலைக்கும் நினைவூட்டல் வைப்பாள். முதல் ஐந்து நாட்களுக்கும் ஐந்து குறிகள். ஆறாம் நாள் வேலை அறிக்கையை முடிக்கத் தாமதமாகி இரவு உணவு நேரத்துக்குப் பிறகு வீடு திரும்பினாள். புத்தகத்தைத் திறந்தாள். ஒரு வரிகூடப் படிக்கவில்லை.

நினைவூட்டலை நீக்கும் பொத்தான்மீது விரலை வைத்தாள். கணவனிடம் சொன்னாள்: “இந்த மாதத்தைக் கெடுத்துவிட்டேன்.” ஆறாவது கட்டம் வெறுமையாக இருந்தது. திரையில் இன்னும் வராத நாட்களுக்கான இருபத்துநான்கு கட்டங்களும் வெறுமையாக இருந்தன.

இந்தத் தந்திரம் உனக்குத் தெரிந்திருக்கலாம்: “இந்த மாதத்தைக் கெடுத்துவிட்டேன். அடுத்த மாதம் முதல் தேதியிலிருந்து தொடங்குவேன்.” உடற்பயிற்சிக்கான நேரத்தில் தொலைபேசி அதிர்கிறது. அதைத் தள்ளிப்போடும்வரை உன்னுடன் பேரம் பேசுகிறாய். உடற்பயிற்சிக் கூடத்தில் ஒருவன் எந்தப் பேரமும் பேசாமல் காலணியைக் கட்டுகிறான். மற்றவர்களுடன் குறித்த நேரங்களைக் காப்பாற்றும் நீ உனக்கான மிகச் சிறிய நேரத்தைக்கூட உற்சாகத்தை நம்பி ஏன் விட்டுவிடுகிறாய்?

தினமும் ஒன்றை முடிப்பவனைக் கண்டால் அவனுக்கு அசாதாரண மனவலிமை இருப்பதாக உடனே முடிவுசெய்யாதே. அந்த முடிவு உன் நாளைப் பார்க்காமல் தப்பிக்க உதவுகிறது. வேறுபாடு உன் முன்னேயே இருக்கலாம். எப்போது தொடங்குவது என்று அவனுக்குத் தெரியும். சூழ்நிலை மேம்படுவதற்காக நீ காத்திருக்கிறாய். காலை உணவுக்குப் பிறகு அவன் வேலையில் அமர்கிறான். எதைத் தொடங்கலாம் என்று பார்க்க நீ தொலைபேசியைத் திறக்கிறாய். மாலை நடைக்காக அவன் நேரம் ஒதுக்குகிறான். நீ மீதமுள்ள நேரத்தைத் தருகிறாய். பிறகு எதுவும் மீதமிருப்பதில்லை. நாட்கள் நகர்கின்றன. அவன் சிறு செயலை மீண்டும் செய்கிறான். நீ பெரிய முடிவை மீண்டும் எடுக்கிறாய். மாத முடிவில் உன் பலனை அவனுடையதுடன் ஒப்பிடுகிறாய். நாட்கள் உருவாக்கிய இந்த வேறுபாட்டைப் புறக்கணிக்கிறாய்.

தோல்வி மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்தால் மற்றொரு யோசனையைத் தேடுமுன் உன் நாளின் அமைப்பைப் பார். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் இருப்பது அரிதாகத்தான் உன் பிரச்சினையாக இருக்கும். யோசனைகள் குறிப்பேட்டில் இருக்கின்றன. திட்டங்கள் தொலைபேசியில் இருக்கின்றன. அவற்றில் சிலவற்றைத் தாங்கக்கூடிய அமைப்புள்ள நாள்தான் இல்லை. என்ன வேண்டும் என்று உனக்குத் தெரியும். ஆனால் உற்சாகம் மறைந்தாலும் காப்பாற்றும் நேரத்தை அதற்கு நீ தரவில்லை.

உன் சொந்தத் தொழிலைப் பற்றிக் கனவு காணலாம். பிறரின் உத்தரவுகளிலிருந்து விடுபட்ட ஒரு நாளைப் பற்றி. முதலில் உன் வேலை அட்டவணை உனக்காக ஏற்றுக்கொள்ளும் பொறுப்புகளைப் பார்: எழும் நேரம். கிளம்பும் நேரம். வேலை தொடங்கும் நேரம். மேலாளர் இல்லாதபோது யார் உன்னை எழுப்புவார்? யாரும் கண்காணிக்காதபோதும் நிலைக்கும் ஒரு சிறிய நேர ஒதுக்கீட்டிலிருந்து தொடங்கு. பெயரும் சின்னமும் தேவைப்படுவதற்கு முன்பே உன் தொழிலுக்கு இந்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றும் தன்மை தேவை.

திரும்பிச் செல்லக்கூடிய நிலையான புள்ளிகளை உன் நாளுக்குத் தா. அலுவலகம் வந்ததும் முதல் பணிக்கான பத்து நிமிடங்கள் தொடங்கட்டும். இரவு உணவுத் தட்டுகளை எடுத்துவைத்ததும் தொலைபேசியின்றி குடும்பத்துடன் செலவிடும் நேரம் தொடங்கட்டும். தூங்குமுன் உனக்குத் தெரியும் ஒரு சமிக்ஞையை அமை: திரையை அணைப்பது. காலையில் தேவையானவற்றைத் தயார்செய்வது. இவை நீ இணைக்கும் செயல்களைத் தாங்கும் நங்கூரங்கள். நாளின் ஒரு பகுதி குழம்பினாலும் எங்கிருந்து மீண்டும் தொடங்குவது என்று தெரியும். எல்லா நேரத்தையும் மனநிலையிடம் விட்டுவிட்ட நாள் ஒரே கேள்வியால் உன்னைச் சோர்வடையச் செய்கிறது: இப்போது தொடங்கவா? அந்தக் கேள்வியைக் கடக்காமலேயே இரவு வந்துவிடலாம்.

அவர்கள் அதிகம் எதிர்ப்பதில்லை. குறைவாக எதிர்க்கிறார்கள்

பல தசாப்தங்களாக மனவலிமை ஒரு தசையைப் போன்றது என்ற கருத்து நிலவியது. பயிற்சியால் வலுப்பெறும். பயன்படுத்தும்போது சோர்வடையும்.

ஆய்வாளர் ராய் பௌமைஸ்டர் 1998-இல் இந்தக் கருத்தை “சுயக் கட்டுப்பாட்டுச் சக்தி குறைதல்” என்று அழைத்தார். பின்னர் பத்திரிகையாளர் ஜான் டியர்னியுடன் எழுதிய புத்தகத்தில் வாசகர்களுக்கு விளக்கினார். அதன் பெயர் Willpower. அது 2011-இல் வெளியானது¹: தூண்டுதலை எதிர்க்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் வரம்புள்ள ஆற்றல் இருப்பைச் செலவழிக்கிறது. நாள் முடிவில் அந்த இருப்பு தீர்ந்துவிடுகிறது.

பிற ஆய்வாளர்கள் அதை மீண்டும் சோதிக்க முயன்றார்கள். பல ஆய்வகங்கள் பங்கேற்ற முன்பதிவு செய்யப்பட்ட மறுசோதனையில் பயன்படுத்தப்பட்ட நடைமுறையின் கீழ் புள்ளியியல் முக்கியத்துவமுள்ள விளைவு தோன்றவில்லை². இந்த நிகழ்வின் அளவும் அது தோன்றும் நிபந்தனைகளும் ஒருவேளை அது உண்மையில் இருக்கிறதா என்பதுமே இன்னும் விவாதத்தில் உள்ளன.

ஆய்வாளர் வில்ஹெல்ம் ஹோஃப்மனும் சக ஆய்வாளர்களும் மக்களின் அன்றாட ஆசைகளை ஆராய்ந்தனர். இறுதி ஆய்வுக் குழுவில் 205 பேர் இருந்தனர். ஒரு வாரம் அவர்கள் சிறிய கருவியை எடுத்துச் சென்றனர். அது தினமும் ஏழு முறை சீரற்ற நேரங்களில் ஒலித்தது. ஒவ்வொரு முறையும் அப்போதோ முந்தைய அரை மணி நேரத்திலோ ஏதாவது ஆசை தோன்றியதா என்று பதிவுசெய்தனர். பிறகு அந்த ஆசையையும் அதை எதிர்க்க எடுத்த முயற்சியையும் என்ன செய்தார்கள் என்பதையும் விவரித்தனர்³.

சுயக்கட்டுப்பாடு அதிகம் இருப்பதாகத் தங்களை மதிப்பிட்டவர்கள் மற்றவர்களைவிட அதிகம் எதிர்க்கவில்லை. தொடக்கத்திலிருந்தே குறைவான தூண்டுதல்களைச் சந்தித்தார்கள்.

ஒரு சாத்தியமான விளக்கம்: பலரும் தங்களைச் சுற்றியுள்ள சூழலை அறியாமலேயே ஒழுங்குபடுத்தியிருந்தார்கள். எதிர்க்க வேண்டிய அவசியம் வருமுன்பே தூண்டுதல்கள் அவர்களின் பாதையிலிருந்து விலகிவிட்டன. அதிக வலிமையால் போரில் வென்றுவிடவில்லை. போர் நடப்பதே தவிர்க்கப்பட்டது.

லீனா எப்போது சவாலின் ஒரு நாளைத் தவறவிடுகிறாள் என்று கவனி: இரவில் வெளியே சென்ற பிறகு. பயணத்திற்குப் பிறகு. மதிய உணவில்லாத நீண்ட நாளுக்குப் பிறகு. மாலையில் உன் மனவலிமையை விசாரணைக்கு உட்படுத்துமுன் கேள்: நேற்றிரவு எவ்வளவு தூங்கினாய்?

ஆழமான காரணம் என்னவென்றால் நம்மில் பலரைப் போலவே அவளும் ஒவ்வொரு முறையும் பெரிய முடிவையும் ஆரம்ப உற்சாகத்தையும் நம்புகிறாள். ஒவ்வொரு பழக்கத்தையும் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து அதிகபட்சச் சிரமத்துடன் மீண்டும் கட்டுகிறாள். முப்பது நாட்களையும் ஒரே மூச்சில்.

பழக்கம் உன் மனவலிமையிடம் அனுமதி கேட்பதில்லை

பழக்கம் எப்படி உருவாகிறது?

ஆய்வாளர் வெண்டி வுட் தன் புத்தகத்தில் விளக்குகிறார்: Good Habits, Bad Habits (2019). பழக்கம் என்பது சுற்றுச்சூழலில் உள்ள நிலையான சமிக்ஞையுடன் இணைந்த நடத்தை. அது இடமாகவோ நேரமாகவோ ஒலியாகவோ இருக்கலாம். இந்த இணைப்பு மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. இறுதியில் பேரத்திற்குக் கதவு திறக்கும் இடைநிறுத்தம் இல்லாமல் சமிக்ஞையே நேரடியாகச் செயலைத் தூண்டுகிறது⁴.

இந்த இணைப்பின் அடிப்படையில் பழக்கத்தை உருவாக்கியவன் மிகக் குறைந்த முயற்சியுடன் தொடங்குகிறான். முயற்சியே இல்லாமல் அல்ல. சோர்வான நாள். வழக்கத்தைவிட வலுவான தூண்டுதல். அட்டவணையைப் புரட்டிப்போடும் பயணம். இவை சில சமயம் பேரத்தை மீண்டும் கொண்டுவரலாம். ஆனால் விதிவிலக்காகத்தான். ஒவ்வொரு மாலையும் அல்ல.

பின்னர் நடந்த ஆய்வுகளில் பிரையன் காலாவும் ஆஞ்செலா டக்வொர்த்தும் கண்டதும் இதைத்தான்: சிறப்பான சுயக்கட்டுப்பாடு என்று தோன்றுவதில் பெரும்பகுதி உண்மையில் முன்பே உருவாக்கப்பட்ட நல்ல பழக்கங்கள்தான்⁵.

ஒரு பழக்கம் நிலைபெற எத்தனை நாட்கள் தேவை?

பிரபலமான “21 நாட்கள்” என்ற எண்ணுக்கு நம்பகமான அறிவியல் அடிப்படை இல்லை. இன்னும் துல்லியமான ஆய்வு பன்னிரண்டு வாரங்களுக்கு 96 பேரைப் பின்தொடர்ந்தது. அவர்கள் தினமும் செய்ய ஒரு எளிய நடத்தையைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அந்த நடத்தை எப்போது தானாக நிகழும் நிலையை நெருங்குகிறது என்று ஆய்வு அளவிட்டது.

கணித மாதிரி நன்றாகப் பொருந்திய 39 பங்கேற்பாளர்களின் தரவுகளில் தானியக்கத்தின் உச்ச அளவை நெருங்குவதற்கான மதிப்பிடப்பட்ட காலத்தின் இடைநிலை மதிப்பு 66 நாட்கள். அதாவது பாதி மதிப்பீடுகள் அதற்குக் கீழே. பாதி அதற்கு மேலே. மதிப்பீடுகள் 18 முதல் 254 நாட்கள் வரை இருந்தன. குறிப்பிட்ட நாளில் முழுமையான பழக்கம் உருவாவதை அந்த மாதிரி அளவிடவில்லை. தானியக்கத்தின் உச்ச அளவில் 95%-ஐ அடைவதையே அளவிட்டது. இவை ஆய்வில் பின்தொடர்ந்த வாரங்களையும் தாண்டிப் போக்கை நீட்டித்துக் கணித்த மதிப்பீடுகள். நேரடியாகக் கவனிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட காலங்கள் அல்ல⁶.

உன்னைத் தாங்கும் அன்றாட ஒழுங்கு

எழுத்தாளர் மேசன் கர்ரி தன் புத்தகத்தில் தொகுத்துள்ளார்: Daily Rituals. 160-க்கும் மேற்பட்ட எழுத்தாளர்கள். கலைஞர்கள். அறிவியலாளர்கள். இவர்களின் சாதாரண நாட்களை⁷. அவர்களுடைய பழக்கங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இருக்குமளவு வேறுபட்டன. ஆனால் பெரும்பாலோர் ஒரு விஷயத்தில் ஒன்றுபட்டார்கள்: நிலையான அமைப்புள்ள நாள்.

உன் நாள் அவர்களுடைய நாட்களைப் போல இருக்க வேண்டியதில்லை. உன் நேரத்துக்கும் உன்னால் செய்யக்கூடியவற்றுக்கும் ஏற்ற அமைப்பைத் தேர்ந்தெடு.

இதன் விளைவு சாதிப்பதோடு முடிவதில்லை. ஆய்வாளர்கள் சமந்தா ஹைன்ட்செல்மனும் லாரா கிங்கும் நடத்திய ஆய்வுகளில் அதிக ஒழுங்கான நாட்களை வாழ்ந்தவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைக்கு அதிக அர்த்தம் இருப்பதாக உணர்ந்தனர்⁸. அன்றாட ஒழுங்கு நேரத்தை மட்டுமே மிச்சப்படுத்துவதில்லை. நாளுக்கு ஓர் அமைப்பைக் கொடுக்கிறது.

சமூக ஊடகங்களும் ஓர் அன்றாட ஒழுங்குதான். வரிசையில் நிற்கும்போதும் தூங்குமுன்பும் முடிவெடுக்காமலேயே செயலியைத் திறக்கிறோம். அது உண்மையில் நம்மைத் தாங்கிச் செல்கிறது. ஆனால் அது விரும்பும் இடத்துக்கு. இதை அத்தியாயம் 13-இலும் பிறகு அத்தியாயம் 18-இலும் மீண்டும் பார்ப்போம்.

நிலையான நங்கூரம்

பழக்கத்திற்கு ஒவ்வொரு முறையும் புதிய முடிவல்லாமல் நிலையான சமிக்ஞை தேவை என்றால் உன் நாளில் ஏற்கெனவே திரும்பத் திரும்ப நிகழும் சமிக்ஞையைத் தேடு. அதை எளிதில் கவனிக்க முடிந்திருக்க வேண்டும்.

அது காலைக் காபியாக இருக்கலாம். வேலைக்கோ கல்லூரிக்கோ வந்து சேர்வதாக இருக்கலாம். வீடு திரும்புவது. இரவு உணவு முடிவது. தூங்கத் தயாராவது. வரும்போதே அடையாளம் காணும் ஒரு தருணத்தைத் தேர்ந்தெடு. அதே செயலை அதனுடன் மீண்டும் மீண்டும் இணை. தினமும் அதற்கான நேரத்தைப் புதிதாக உருவாக்க வேண்டியிருக்காது.

முதல் இரண்டு நிமிடங்கள்

புதிய சவாலைத் தொடங்குமுன் ஒரு கேள்வி: இந்த ஆண்டில் உற்சாகத்துடன் தொடங்கிய சவால் எது? எந்த நாளில் நிறுத்தினாய்?

பிறகு இரண்டு நிமிடங்களுக்குமேல் எடுக்காத ஒரு பயிற்சி: அந்த இலக்கின் மிகச் சிறிய வடிவத்தை எடுத்துக்கொள். உன் நாளில் தினமும் நிகழும் ஒரே சமிக்ஞையுடன் இணை. இந்த வரியை எழுது: “...க்குப் பிறகு ... செய்வேன்.”

ஒரு வாரத்துக்குப் பிறகு அந்த வரிக்குத் திரும்பிக் கேள்: எத்தனை முறை சமிக்ஞை வந்தும் செயல் வரவில்லை? அந்த முறைகளில் என்ன நடந்துகொண்டிருந்தது?

உனக்கு அதிக உற்சாகம் தேவையில்லை. சிறிய செயலும் நிலையான சமிக்ஞையும் தேவை.