నా స్నేహితుడు “రేపు”

లీనా ఫోన్‌లో ఐదేళ్ల నాటి ఒక వాక్యం ఉంది. ఆమెతో పాటు ఒక ఫోన్ నుంచి మరో ఫోన్‌కు వెళ్తుంటుంది: “పరిస్థితులు కుదుటపడ్డాక డిజైన్ కోర్సు మొదలుపెడతాను”. ఒక సాయంత్రం దాన్ని తెరిచింది. ఏళ్ల తర్వాత మొదటిసారి మూసేయలేదు. దాని కింద పళ్ల డాక్టర్‌తో అపాయింట్‌మెంట్, తన సోదరి బహుమతి. దాని పైన గురువారం పనుల జాబితా.

వంటగది నుంచి భర్త పిలిచాడు: “ఆర్థిక మంత్రికి టీ కావాలా?” “ఖాళీ వారం కావాలి” అంది. అతను కప్పు తీసుకొచ్చి చిన్న సాసర్‌పై పెట్టాడు. ఆ తర్వాత బల్ల అంచున కూర్చున్నాడు. కోర్సు వాక్యం వైపు ఆమె వేలు కదిపింది. అది రాసిన రోజు “పెళ్లయిన తర్వాత” అనుకుంది. పెళ్లయ్యాక ఇల్లు కుదుటపడ్డాక మొదలుపెడతానంది. ఆ తర్వాత పదోన్నతి వచ్చాక అని మారింది. పదోన్నతి వచ్చింది. ఆ వాక్యం మాత్రం అక్కడే ఉండిపోయింది.

బల్ల సొరుగు నుంచి పాత నోటుపుస్తకం తీసింది. కప్పు పక్కన పెట్టింది. తెరవలేదు. కోర్సు వెబ్‌సైట్ తెరిచింది: మూడు తెల్లటి గడులు. చెల్లింపు కోసం ఒక బటన్. ఆ గడులను చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆ తర్వాత సైట్ మూసేసి, భర్తతో “రేపు” అంది.

నీ ఫోన్‌లోని నోట్స్ జాబితాలో ఏళ్లుగా నివసిస్తున్న ఒక వాక్యం ఉంది: “రేపు మొదలుపెడతాను”. పాత ఫోన్ నుంచి కొత్త ఫోన్‌కు దాన్ని తీసుకొచ్చావు. అందులో ఒక్క అక్షరమూ మారలేదు.

మరి ఈ “రేపు”కు యజమాని అయిన మనిషిని ఎందుకు నమ్ముతాం? అతన్ని మనం ఎప్పుడూ చూడనేలేదు కదా?

వాయిదా వేయడం కేవలం సోమరితనం కాకపోవచ్చు. ఇప్పుడున్న అసౌకర్యమైన భావం నుంచి తప్పించుకోవడం కావచ్చు. ఆ పనిని “రేపటి నేను” అని పిలిచే మనిషిపై పడేస్తాం. అతను మనకంటే బలంగా, తక్కువ పనులతో ఉంటాడన్నట్టు చూస్తాం. అతను వచ్చేసరికి అతనూ నువ్వే. దాదాపు అదే అలసటతో. జాబితాలో ఒక పని ఎక్కువగా.

పియర్స్ స్టీల్ తన పుస్తకం “The Procrastination Equation”లో మన వాయిదాలకు వెనుక ఉన్నదాన్ని పరిశోధించే పదులకొద్దీ అధ్యయనాలను సమీక్షిస్తాడు¹.

ఐదు నిమిషాల తర్వాత ఉపశమనమిచ్చే మందు

వాయిదా వేయడం సమయ నిర్వహణలో లోపమనే అభిప్రాయం సాధారణం. కానీ పరిశోధకులు దాన్ని పూర్తిగా మరో కోణం నుంచి చూశారు: తర్వాత నీ సమయాన్ని నిర్వహించే పద్ధతిగా కాదు. ఇప్పుడు నీ మానసిక స్థితిని మెరుగుపరచుకునే మార్గంగా².

చివరిసారి వాయిదా వేసిన పని ఏ భావాన్ని కలిగించింది? విసుగా? విఫలమవుతాననే ఆందోళనా? దాని విలువపై అనుమానమా? దాన్ని మూసేసి మరొకటి తెరిచినప్పుడు వెంటనే ఉపశమనం అందుతుంది.

దాని నుంచి తప్పించుకున్నందుకు నీకు బహుమతి అందుతోంది.

ప్రతిరోజూ నీ మానసిక స్థితి భారంగా ఉంటే, దీర్ఘకాలంగా వాయిదా వేయడం దిగులుతో లేదా డిప్రెషన్‌తో, లేదా శ్రద్ధ నిలపడం కష్టంగా ఉండటంతో సంబంధం కలిగి ఉండవచ్చు. ఇక్కడ ఈ అధ్యాయంకంటే నిపుణుడు నీకు ఎక్కువ సహాయం చేస్తాడు.

రేపటిలో ఉన్న అపరిచితుడు

ఫంక్షనల్ మాగ్నెటిక్ రెజొనెన్స్ ఇమేజింగ్ ఉపయోగించిన ఒక అధ్యయనంలో, పాల్గొన్నవాళ్లు తమను ప్రస్తుతం, పదేళ్ల తర్వాత వర్ణించే లక్షణాలను అంచనా వేశారు. అవే రెండు కాలాల్లో ఒక ప్రసిద్ధ వ్యక్తిని వర్ణించే లక్షణాలనూ అంచనా వేశారు. ప్రస్తుతం తమ గురించి ఆలోచించినప్పటికంటే, భవిష్యత్తులోని తమ గురించి ఆలోచించినప్పుడు, స్వీయ ఆలోచనకు సంబంధించిన ఒక మెదడు ప్రాంతంలో క్రియాశీలత తక్కువగా ఉంది³.

నీకు, భవిష్యత్తులోని నీకు మధ్య దూరం ఉన్నట్టు అనిపించవచ్చు. మరొకరి గురించి ఆలోచిస్తున్నట్టుగా⁴. అందుకే ఈ రోజు నువ్వు మోయకూడదనుకున్నదాన్ని అతనికి మోయించడం సులభమవుతుంది.

నీ మనసు తర్వాత రాబోయేదానికంటే ప్రస్తుతం నీ చేతిలో ఉన్నదానికి ఎక్కువ విలువ ఇస్తుంది. ఇదే “వర్తమాన పక్షపాతం”⁵.

అంటే ప్రతి వాయిదా తప్పించుకోవడమేనా? కాదు.

కొన్నిసార్లు వాయిదా వేయడం నిజంగానే తెలివైన నిర్ణయం: కావాల్సింది కొనడానికి జీతం కోసం వేచి చూస్తావు. లేదా మళ్లీ పరిగెత్తడానికి జలుబు తగ్గేవరకూ వేచి చూస్తావు.

తెలివైన వాయిదాకు నువ్వు కచ్చితంగా చెప్పగలిగిన షరతు ఉంటుంది. తప్పించుకోవడానికైతే షరతు అస్పష్టంగా ఉంటుంది: “పరిస్థితులు కుదుటపడ్డాక”. లేదా “నా జీవితం సర్దుకున్నాక”.

“ఎంతోమంది నష్టపోతున్న రెండు వరాలు ఉన్నాయి: ఆరోగ్యం, తీరిక.” (బుఖారీ 6412)⁶.

రేపటితో నిజమైన స్నేహం

ప్రతిదీ “రేపటి నేను” మీద పడేయకుండా, అతని భారం తగ్గించినప్పుడు అతనితో నీ స్నేహం మొదలవుతుంది.

థామస్ కార్లైల్ రాశాడు: “నీకు అత్యంత సమీపంలో ఉన్న కర్తవ్యాన్ని చెయ్యి. అది నీ కర్తవ్యమని నీకు తెలుసు! నీ రెండో కర్తవ్యం అప్పటికే మరింత స్పష్టమవుతుంది.”⁷.

మూడు తెల్లటి గడులు

గురువారం పని ముగించకముందే లీనా మళ్లీ రిజిస్ట్రేషన్ పేజీ తెరిచింది. ఒక కాగితంపై రాసింది: “ఈ రాత్రి నమోదు చేసుకుంటాను. ప్రతిదీ సర్దుకుంటాను”. “ఈసారి వాయిదా వేయను” అని భర్తతో అంది. “మొదట ఏం చేస్తావు?” అన్నాడు. పొడవైన జాబితాను చూసింది: కోర్సు డబ్బు, పాఠం సమయం, డిజైన్ సాఫ్ట్‌వేర్, బల్లపై చోటు. కాగితాన్ని వెనక్కి తిప్పింది. అక్కడ ఏమీ లేదు. మరింత చవకైన మరో కోర్సు వెతకడానికి ఫోన్ వైపు చేయి చాచి, మళ్లీ కప్పు పక్కన పెట్టింది. ఆమె ముందున్న పేజీలో పేరు రాసే గడి ఇంకా తెల్లగానే ఉంది. ఈ రాత్రి చేస్తానన్న మాట మాత్రం కాగితం ముందు వైపంతా నింపింది.

లీనా రెండు నిమిషాల్లో పేరు, ఈమెయిల్ నింపింది. చెల్లింపు గడి దగ్గర ఆగింది. ఖర్చుల జాబితా తెరిచి, కోర్సు పేజీ మూసేసింది. తెర ఆరిపోవడాన్ని భర్త చూశాడు. “ఎక్కడివరకూ వెళ్లావు?” అన్నాడు. “డబ్బు చెల్లించి, ఆ తర్వాత క్లాసుకు వెళ్లనేమో అనే నా భయం వరకూ” అంది.

“పడిపోతే” అనే వరుసకు తిరిగి వెళ్లింది. కాగితం వెనుక ఆ భావాన్ని రాసింది. ఆ తర్వాత ఇంకా చిన్న పని: రేపు టీ తాగాక వాయిదా మొత్తం నిర్ధారించుకోవడం. ఆ రాత్రి మరో కోర్సు కోసం వెతకలేదు. పేరు, ఈమెయిల్ అలాగే సేవ్ చేసి ఉంచింది.

మరుసటి రోజు భర్త కప్పును సాసర్‌పై పెట్టినప్పుడు, చెల్లింపు పేజీ తెరిచింది. దాన్ని పూర్తి చేసింది. మూడు వారాల తర్వాత బుధవారం సాయంత్రం మొదటి పాఠం సమయం కనిపించింది. గురువారం పని అప్పగించే సమయం పక్కనే అది రాసింది. ఊహించుకునే ఖాళీ రోజులో కాదు. “ఒక గడి నింపడానికి ప్రశాంతమైన వారం అవసరం లేదు” అంది.

భర్త అడిగాడు: “మరి మీ నాన్న? ఎప్పుడు చెబుతావు?” క్యాలెండర్ పైన వేలు నిలిపి, “మొదటి పాఠం తర్వాత” అంది.

అపరిచితుడితో ఒక సమావేశం

నోట్స్ యాప్ తెరిచి, అందులో అత్యంత పాత “రేపు” వాక్యాన్ని వెతుకు. ఆ తర్వాత ఒక్క ప్రశ్న: దాన్ని వాయిదా వేసేటప్పుడు ఏ భావం నుంచి తప్పించుకుంటున్నావు? విసుగా? విఫలమవుతాననే భయమా? దానికి నువ్వు అర్హుడివో కాదో అనే అనుమానమా?

ఈ పేజీ మూసే ముందు అందులో చిన్న భాగాన్ని ఇప్పుడే పూర్తి చేస్తే, కింద నీ రేపటి కోసం ఒక వాక్యం రాయి: “నీ కోసం మొదలుపెట్టాను. నువ్వు పూర్తి చెయ్యి”.

వారం తర్వాత అదే వాక్యం దగ్గరికి తిరిగి రా: పనిని చిన్నది చేసినప్పుడు ఆ భావం తగ్గిందా? లేదా పేరు చెప్పలేని షరతు కోసం ఇంకా ఎదురుచూస్తున్నావా?

అదే రాత్రి లీనా ఫోన్ తెరపై “నాన్న” అనే పేరు వెలిగింది. కాలేజీ నోటుపుస్తకం ఆమె ముందు లోగోల పేజీ దగ్గర తెరిచి ఉంది. పేరు చూసింది. ఫోన్ వైపు చేయి చాచలేదు. ఆరిపోయేవరకూ ఆ పేరు వెలుగుతూనే ఉంది.