அத்தியாயம் 16
வானத்தின் பெயரால் அவர் பேசும்போது
அதிகாரத்தை நாடும் சிலர் ஏன் மதத்தின் போர்வையைத் தேடுகிறார்கள்?
கரீமின் தொலைபேசியில் பல மாதங்களுக்கு முன் எழுதி அனுப்பாத செய்தி இருந்தது. வீட்டிலிருந்து விடுதிக்குத் திரும்பி பையை காலிசெய்தபின் அதைத் திறந்தான். புரியாத ஒரு ஆதாரத்தைப் பற்றிப் பழைய பாடவட்ட ஆசிரியருக்கு எழுதிய கேள்வி. முதல் வரியைப் படித்தான். அதன் இறுதியில் “ஏன்” என்ற சொல். திரையின் கீழே ஒரு சிறிய பொத்தான். ஒரே அழுத்தம் போதும். மின்னேற்றி இணைக்கப்படவில்லை. மின்கலம் இன்னொரு மாலைக்குப் போதுமானதாக இருந்தது.
தன் நகரத்தில் இருந்த சிறிய அறை நினைவுக்கு வந்தது. தரையில் பத்துப் பேர். வாசலில் அவர்களின் காலணிகள். இடத்தை வைத்தே ஒவ்வொருவரும் தங்கள் காலணிகளை அறிந்தார்கள். கரீம் ஒரு கேள்வியால் பேச்சை இடைமறிப்பான். ஆசிரியர் தலையை உயர்த்தி அவன் வாக்கியத்தை முடிக்க இடம் கொடுப்பார். கேள்விக்கு நீண்ட முன்னுரை தேவைப்பட்டதில்லை.
ஒருமுறை அவர், “இது எனக்குத் தெரியாது. பார்த்துச் சொல்கிறேன்” என்றார். அன்றைக்கு கரீம் வீட்டுக்குத் திரும்பியபோது பாடத்தில் சிலவற்றை மறந்திருந்தான். ஆனால் இந்த வரியை நினைவில் வைத்திருந்தான்.
இன்று அவனுடைய பழைய ஆசிரியரின் கணக்கை ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் பின்தொடர்கிறார்கள். கரீம் கடைசிப் பதிவுகளைத் திறந்தான். பிறகு கருத்துகளை. தொடர்ச்சியான பாராட்டுகள். தெரியாதவர்களின் சிறிய படங்கள். வழக்கம்போல விருப்பக்குறியை அழுத்தினான். வரைவுச் செய்திக்குத் திரும்பி கேள்விக்குமுன் “தொந்தரவுக்கு மன்னிக்கவும்” என்று சேர்த்தான். அனுப்ப விரலை நீட்டினான். பிறகு ஆசிரியர் முதலில் படிக்கப்போகும் சொல்லை உறுதிப்படுத்தப் பக்கத்தைப் பெரிதாக்கினான்.
கரீம் கேள்வியை மூன்று முறை மாற்றி எழுதினான். முதல் முறை ஆசிரியரைப் பாராட்டும் சொற்களால் நிரப்பினான். இரண்டாவது முறை தன் ஆட்சேபனையிருந்த இடத்தை நீக்கினான். மூன்றாவது முறை பதில் தெரிந்த ஒன்றைக் கேட்கும் கேள்வியாகிவிட்டது. விடுதித் தோழன், “இதுதான் உனக்குப் புரியாததா?” என்றான். கரீம் வரைவைக் கவனித்தான். “இல்லை” என்றான். பழைய பதிவிலிருந்து அசல் வரியைப் படித்து, செய்தியின் தொடக்கத்தில் மீண்டும் வைத்தான். புதன் மாலை அனுப்ப முடிவுசெய்தான். புதன் வந்தபோது செய்தியைத் திறப்பதற்குப் பதிலாக ஆசிரியரின் பதிவைத் திறந்து புதிய விருப்பக்குறி இட்டான். நேரம் கடந்தது. கேள்வி அனுப்பப்படவில்லை.
பழகிய ஒரு குரல் அதன் வாதத்தைவிட உனக்கு நெருக்கமாக இருக்கலாம். உன் முன்னால் அந்த மனிதரின் உருவம் பெரிதாகிறது. உன் கேள்வி சிறிதாகி “ஏன்” என்பதே மறைகிறது. புரிந்ததால் அமைதியாக இருந்தாயா? அல்லது மாறுபட்டவனாகத் தோன்ற விரும்பாததாலா? கேள்விக்கு உரிய இடம் கிடைக்கும்போதும் மரியாதை இருக்க முடியும்.
ஆசிரியரை விமர்சிக்க முடியாதபடி காப்பது, மூல உரையின் மதிப்பையும் அதை விளக்குபவரின் மதிப்பையும் கலக்குகிறது. கேள்வி கேட்பதை முடக்குவதுதான் பிரச்சினை. மதத்தைக் கற்பிப்பதே கேள்வியைத் தடுப்பதில்லை.
கரீமின் ஆசிரியர் ஒருமுறை, “இது எனக்குத் தெரியாது” என்றார். ஆனால் எல்லாக் குரல்களும் கேள்விக்கு இடம் கொடுப்பதில்லை. அதிகாரத்தை நாடுபவரிடம் மூன்று பண்புகள் சேரலாம்: எப்போதும் பாராட்டுக்கான தேவை, மனிதர்களைக் கருவிகளாகப் பார்க்கும் பார்வை, பிறருக்குத் தான் ஏற்படுத்தும் வேதனையைப் பற்றிக் குறைந்த அக்கறை1. இவை அதிகமாக உள்ளவர் மிகக் குறைந்த கேள்விகளுடன் மிகப் பெரிய செல்வாக்கைத் தேடலாம். பேசுபவரிடம் கேள்வி கேட்க முடியாத மேடை நிறையத் தருகிறது.
இந்தப் பண்புகள் ஒவ்வொரு ஆசிரியரையும் விவரிப்பதில்லை. மனநலக் கோளாறை அதிகார வேட்கையாகவும் ஆக்குவதில்லை. மக்கள் வழங்கும்போது உருவாகும் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்ட பாதுகாப்பைத்தான் ஆராய்கிறோம்.
ஒரே குரலுக்கு ஏன் இவ்வளவு கீழ்ப்படிகிறோம்?
1963 இல் மில்கிராம் நடத்திய சோதனையில் தன்னார்வலர்கள் “ஆசிரியர்” பாத்திரம் ஏற்றனர். சுவருக்குப் பின்னால் இருந்த “மாணவர்” தவறு செய்யும்போதெல்லாம் மின்சார அதிர்ச்சியை அதிகரிக்கச் சொன்னார்கள். மாணவர் சோதனைக் குழுவைச் சேர்ந்தவர். அதிர்ச்சிகள் உண்மையானவை அல்ல. ஆனால் பங்கேற்பாளர்களுக்கு இது தெரியாது.
அடுத்த பக்கத்தில் இருந்தவர் சுவரைத் தட்டிவிட்டுப் பதிலளிப்பதை நிறுத்தியபோது சிலர் எதிர்த்தனர். ஆய்வக மேலங்கி அணிந்த ஒருவர், “சோதனையை நீங்கள் தொடர வேண்டும்” என்றார். மிரட்டலோ தண்டனையோ இல்லாமல் பலர் தொடர்ந்தனர்.
40 பேரில் 26 பேர், அதாவது 65%, உச்ச நிலையை அடைந்தனர்2. இது ஒரே சோதனையின் எண்ணிக்கை. மனிதர்களைப் பற்றிய தீர்ப்பு அல்ல. ஆனால் கேள்வி கேட்கக் கடினமான அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதை ஆராய வேண்டியதாக்குகிறது.
மில்கிராம் சோதனைகளைப் பதிவு செய்த நூல் Obedience to Authority (1974)3. அவற்றின் அறநெறிகள் குறித்தும் அவற்றிலிருந்து முடிவெடுக்கக்கூடிய வரம்புகள் குறித்தும் பெரிய விவாதம் எழுந்தது.
அவர் பின்வாங்குவது ஏன் கடினம்?
பத்துப் பேருக்கு முன் கருத்தைத் திருத்துவது, பெரிய கூட்டத்துக்கு முன் பின்வாங்குவதைவிடக் குறைந்த விலை கொண்டது. பின்வாங்குவது சிலர் அவருக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தும் செய்தியாகலாம்.
டாய்ச், ஜெரார்ட் ஆகியோரின் சோதனையில், தங்கள் முடிவுகளை வெளிப்படையாக அறிவித்தவர்கள் அவற்றை, எழுதி மற்றவர் பார்க்காமல் அழித்தவர்களைவிட அதிகம் பிடித்துக்கொண்டிருந்தனர்4. அறிவிப்பது பின்வாங்குவதைக் கடினமாக்கலாம்.
செல்வாக்கு பெருகியபின் கேட்கும் திறன் குறையலாம்56. ஆனால் செல்வாக்குள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் இதுவே முடிவு அல்ல. பிறரிடம் அக்கறை காட்டியும் அவர்களின் ஆட்சேபனையை ஏற்றும் செல்வாக்கைத் தக்கவைப்பவர்களை ஆய்வாளர்களே விவரிக்கிறார்கள். தீர்ப்பளிக்கப் பின்தொடர்பவர்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் போதாது: கேள்விக்கு என்ன நேர்கிறது என்று பார்.
பேச்சு புனிதமாகும்போது
«Thought Reform and the Psychology of Totalism» (1961)7 நூல் சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்தும் குழுக்களின் “புனித அறிவியலை” விவரிக்கிறது: தங்கள் கொள்கையை கேள்வி கேட்க முடியாத புனித உண்மையாக நடத்துகிறார்கள். அதற்குத் தவறே நேராத அறிவியல் உறுதி இருப்பதாகக் கோருகிறார்கள்.
ஒரு குரல் இந்த நிலையை அடைந்தால் கேள்: இது சரியா? அல்லது சொல்பவர் சந்தேகத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதால் இதை நம்ப விரும்புகிறேனா? வித்தியாசம் ஆசிரியருக்கு மரியாதை காட்டுவதில் இல்லை. கேள்வியையே தடைசெய்வதில் இருக்கிறது.
விருப்பத்தால் உந்தப்படும் சிந்தனை என்பது, உண்மையை நடுநிலையாக ஆராய்வதற்குப் பதிலாக, நாம் நம்ப விரும்புவதற்கான நியாயத்தைத் தேடுவது8.
செய்தியையும் அதைச் சொல்பவரையும் பிரித்துப் பார்க்கும்போது, நடந்துகொள்ளும் முறைக்கும் நமக்கு ஓர் அளவுகோல் இருக்கிறது: “ஆயிஷாவே, அல்லாஹ் மென்மையானவன். மென்மையை விரும்புகிறான். வன்முறைக்கோ மற்ற எதற்குமோ வழங்காததை மென்மைக்கு வழங்குகிறான்.” (முஸ்லிம் 2593)9. மென்மை கேள்வியை நீக்குவதில்லை. நேர்மையான கேள்வி மரியாதையை நீக்குவதில்லை.
செய்தியையும் அதைச் சொல்பவரையும் பிரித்துப் பார்
உன் அறிவை ஆசிரியரிடம் ஒப்படைக்காமல் அவரிடம் கற்றுக்கொள்ளலாம். மரியாதை கேள்வி கேட்கும் உரிமையை உன்னிடம் விடுகிறது. முழுமையான அடிபணிதல் அதைப் பறிக்கிறது.
எப்போது பயன்படுத்துவது: சொல்பவர் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்ட பெரியவராகிவிட்டார் என்பதால் நேர்மையான கேள்வியை நீ கேட்காமல் இருக்கும்போது.
- உன் மௌனத்தின் நோக்கத்தை ஆராய்: வாதம் உன்னை நம்பவைத்ததா? அல்லது சுற்றியிருப்பவர்கள் விசித்திரமாகப் பார்ப்பார்கள் என்று பயப்படுகிறாயா?
- எழுது நீ கேட்ட ஒரு கருத்தைப் பற்றி இன்று ஒரு கேள்வி. யாரிடம் கேட்கப்போகிறாய் என்று குறிப்பிடு. ஒரு வாரத்துக்குள் அனுப்ப நேரம் குறி. உன் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக இருந்தால் தனிச் செய்தியாக அனுப்பு.
- நேர்மையான கேள்வி எப்படி ஏற்கப்படுகிறது என்பதைக் கவனி: செயற்கையாக ஒரு சோதனையை உருவாக்காமல். ஆதாரத்தைக் காட்டுகிறாரா? அல்லது தனிப்பட்ட விசுவாசத்தைக் கோருகிறாரா?
- மதிக்கத்தக்க மற்றொரு கருத்தைக் கேள்: முடிவெடுப்பதற்குமுன். நேரடியான மோதல் தேவையில்லை. பேசுபவர்கள் எல்லோரும் மனிதர்கள். மனிதர்கள் தவறுவார்கள்.
தேவைப்படும் நேரம்: கேள்வியை உருவாக்கவும் நேரம் குறிக்கவும் பத்து நிமிடங்கள். ஒரு வாரத்துக்குள் அனுப்பு. நீ கேட்பவருக்கு ஆராய நேரம் கொடு.
நீ விழுந்தால்: நேரம் கடந்தும் கேள்வி வரைவிலேயே இருந்தால், அதை ஒரு வரியாகச் சுருக்கி புதிய நேரம் குறி. அறிவை நம்பும் மற்றொரு ஆசிரியரிடமும் கேட்கலாம்.
நேரம் கடந்தபோது கரீம் “நீ விழுந்தால்” என்ற வரியைத் திறந்தான். பாராட்டையும் மன்னிப்பையும் நீக்கினான். ஆதாரம் புரியாத ஒரு விஷயத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு மறுநாள் மாலை என நேரம் குறித்தான். தோழன், “மீண்டும் மாற்றுவதற்குமுன் அனுப்பிவிடு” என்றான். கரீம் கேள்வியை ஒரு முறை படித்துவிட்டு அழுத்தினான். அன்றிரவு பதில் வரவில்லை. காலையில் உரையாடலைத் திறந்தபோதும் எதுவும் இல்லை. மன்னிப்புக் கேட்கும் செய்தி அனுப்ப இருந்தான். பிறகு தொலைபேசியைத் தள்ளிவைத்தான்.
இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு ஓர் ஆதாரம் வந்தது. மற்றொரு விஷயத்துக்குக் கீழே, “இது எனக்குத் தெரியாது. பார்த்துச் சொல்கிறேன்” என்ற வரி இருந்தது. கரீம் மூலத்தைத் திறந்து, புரிந்ததன் அருகில் சிறிய குறியிட்டான். மற்ற விஷயத்துக்கு ஒரு வரியைக் காலியாக விட்டான். தோழனிடம், “வாதத்தைப் பற்றிக் கேட்கிறேன். அவருக்கு நேரமும் கொடுக்கிறேன்” என்றான்.
மதத்தின் பெயரால் பேசுபவர் உன்னைக் காயப்படுத்தினால், செய்தியையும் அதைச் சொல்பவரையும் பிரித்துப் பார். அதைப் புரிந்துகொள்ள அவருடைய குரலை மட்டுமே வழியாக ஆக்காதே.
உன் அறிவின் சாவியை ஒப்படைப்பதற்குமுன்
- எந்தக் குரலுக்கு மாறாகப் பேசத் துணியமாட்டாய்? குறிப்பாக அவர் ஏன்?
- அவருடைய பேச்சைச் சந்தேகிப்பது அல்லாஹ்வையே சந்தேகிப்பது போல உணர்கிறாயா?
- “எனக்குத் தெரியாது” அல்லது “நான் தவறாக இருந்தேன்” என்று அவர் கடைசியாக எப்போது சொன்னார்?
- அவரிடம் கேட்கப் பயப்படும் கேள்வி என்ன? குறிப்பாக ஏன் பயப்படுகிறாய்?
ரமலானின் இருபத்தேழாவது இரவில் லீனா தொலைபேசியின் ஒலிப்பதிவுப் பட்டியலைத் திறந்து பதிவுப் பொத்தானை அழுத்தினாள். பேசுவதற்குமுன் பட்டியலின் மேலே அவளுடைய குரலிலிருந்த பழைய கோப்பு தென்பட்டது.
மேற்கோள்கள் (9)
- 1Paulhus, D. L., & Williams, K. M. (2002). The dark triad of personality: Narcissism, Machiavellianism, and psychopathy. Journal of Research in Personality, 36(6), 556–563. DOI; Paulhus Personality Lab, University of British Columbia.
- 2Milgram, S. (1963). Behavioral study of obedience. Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(4), 371–378.
- 3Milgram, S. (1974). Obedience to Authority: An Experimental View. Harper & Row.
- 4Deutsch, M., & Gerard, H. B. (1955). A study of normative and informational social influences upon individual judgment. Journal of Abnormal and Social Psychology, 51(3), 629–636.
- 5Keltner, D. (2016). The Power Paradox: How We Gain and Lose Influence. Penguin Press.
- 6Keltner, D. (2016, May 17). How to Find Your Power—and Avoid Abusing It. Greater Good Science Center, UC Berkeley. Author’s adaptation from The Power Paradox.
- 7Lifton, R. J. (1961). Thought Reform and the Psychology of Totalism. W. W. Norton.
- 8Kunda, Z. (1990). The case for motivated reasoning. Psychological Bulletin, 108(3), 480–498.
- 9முஸ்லிம், ஸஹீஹ், நன்மை, உறவுகளைப் பேணுதல், ஒழுக்கம் பற்றிய நூல், மென்மையின் சிறப்பு பற்றிய பகுதி, ஹதீஸ் 2593. நபிமொழியின் உரை.