உனக்கு நீ கொடுத்த விதிவிலக்கு

வசந்தகாலத்தில் வார இறுதி விடுமுறைக்குக் கரீம் வீட்டுக்கு வந்திருந்தான். வெள்ளிக்கிழமை நண்பகலில் அப்பாவுடன் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றான். தாமதமாகிவிட்டது. அவர்கள் சென்றடைந்தபோது உரையாற்றுபவரின் குரல் ஒலிபெருக்கியிலிருந்து வந்துகொண்டிருந்தது. அப்பாவுக்கு வண்டி நிறுத்த இடம் கிடைக்கவில்லை. பள்ளிவாசலுக்கு அருகில் குறுகிய தெருவின் நடுவில் காரை நிறுத்தினார். அதன் பக்கத்தில் இன்னொரு கார் செல்ல வழி இல்லை. இயந்திரத்தை அணைத்துவிட்டு “சில நிமிடங்கள்தான். திரும்பிவிடுவோம்” என்றார். வெள்ளிக்கிழமையில் அப்பாவின் “சில நிமிடங்கள்” உரைக்கும் தொழுகைக்கும் அக்கம்பக்கத்தினர் பாதிப்பேருக்கு முகமன் சொல்வதற்கும் இடம் கொடுக்கும் என்பது கரீமுக்குத் தெரியும்.

இறங்கி வாசலை நோக்கி நடந்தார்கள். ஒரு வெள்ளைக் கார் அப்பாவின் கார் வரை வந்து நின்றது. முன்னால் வழியில்லை. பின்னால் இன்னொரு கார் இருந்ததால் திரும்பவும் முடியவில்லை. அதன் ஓட்டுநர் ஒலிப்பானை முதலில் சுருக்கமாகவும் பிறகு நீண்ட நேரமும் அழுத்தினார். கரீம் திரும்பிப் பார்த்தான். அப்பா பள்ளிவாசல் வாசலை அடைந்து காலணியைக் கழற்றக் குனிந்திருந்தார்.

“அப்பா. கார் வழியை மறைக்கிறது” என்று சொல்ல விரும்பினான் கரீம். ஆனால் அப்பா பள்ளிவாசலின் வாசற்படியில் இருந்தார். உரையாற்றுபவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இப்போது சொன்னால் காரை எதிர்ப்பதாக அல்லாமல் தொழுகையையே எதிர்ப்பதாகத் தோன்றும். பேசாமல் அப்பாவின் காலணிக்கு அருகில் தன் காலணியைக் கழற்றினான். தெருவிலிருந்து மூன்றாவது முறையாக ஒலிப்பான் சத்தம் வந்தது.

இந்த இறுக்கம் உனக்குத் தெரிந்திருக்கலாம்: மற்றவருக்குத் தீங்கு செய்யும் ஒரு செயலைப் பார்க்கிறாய். அதன் காரணம் உயர்ந்தது. அந்தச் செயலை எதிர்ப்பது நீ நேசிக்கும் ஒன்றை எதிர்ப்பதாகத் தோன்றக்கூடாதென மௌனமாகிறாய். அந்தச் செயலைச் செய்பவனாக நீயே இருக்கவும் கூடும். கார் வழியை மறைக்கிறது. காரணம் அதற்குப் பின்னால் காத்திருப்பவரின் உரிமையை மாற்றுகிறதா? அல்லது கார் வைத்திருப்பவர் தன்னைப் பற்றிய எண்ணத்தை மட்டுமே மேம்படுத்துகிறதா?

கேள்வியை மாற்றிய வாதம்

அப்பா ஒரு நேரத்தைக் காப்பாற்றுகிறார். பிறகு தனக்குப் பயன் கிடைக்கும்போது வேறோர் உரிமைக்கு விதிவிலக்கு அளிக்கிறார். அவர் வாழ்க்கை முழுவதையும் பற்றி தீர்ப்பு தேவைப்படாமல் நாம் ஆராயும் செயல் இதுதான்.

“இது வழிபாடுதானே. பரவாயில்லை”: இது விருப்பத்தால் உந்தப்படும் நியாயப்படுத்தல். உன் தேர்வை ஆராய்வதற்குப் பதில் அதை நியாயப்படுத்தும் ஒன்றைத் தேடுவது. மக்கள் கடந்து செல்வதைப் பற்றிய கேள்வியை நீ செல்லும் இடத்தின் நன்மையைப் பற்றியதாக மாற்றுகிறது. நல்ல இடத்துக்குச் செல்வது வழியைத் திறக்காது. காத்திருப்பவரின் நேரத்தையும் திருப்பித்தராது.

தார்மீகச் சலுகை என்பது நீ மதிக்கும் ஒரு செயலை வரவாக வைத்துக்கொண்டு இன்னொரு தவறு செய்ய உனக்கே அனுமதி கொடுப்பது: “நான் தொழுகிறேன். எனவே எனக்கு…”. இது அப்பாவைப் பற்றியோ தொழுகிற ஒவ்வொருவரைப் பற்றியோ நோயறிதல் அல்ல. இந்தச் சூழ்நிலையின் கணக்கில் மற்றவரின் உரிமையைச் சேர்த்தாரா என்பதைத்தான் ஆராய்கிறோம்.

எல்லோரும் இப்படித்தான் செய்கிறார்கள். அல்லது இடம் குறுகியது என்று வழக்கறிஞர் சொல்லலாம். மீண்டும் மீண்டும் செய்வது அனுமதி அளிப்பதில்லை. இடம் குறுகியதால் மற்ற ஓட்டுநர் தன் நேரத்தைச் செலவிட்டு அதைத் தீர்க்கப் பொறுப்பாளியாகிவிடுவதில்லை. சரிசெய்யக்கூடிய பகுதி கார் நிற்கும் இடமும் புறப்படும் நேரமும்.

செய்பவர் மாறும்போது

“வேறொருவர் உலகியல் காரணத்துக்காக இதைச் செய்தால் ஏற்பேனா?” என்று கேள். அதே கார் ஒரு கடைக்கு முன்னால் நிற்பதை நினைத்துப் பார். தேவையான பொருளை வாங்குவதற்குத் தாமதமாகாது என்கிறார் அதன் உரிமையாளர். அதை நீ எதிர்த்தால் இங்கே உன்னைப் பற்றி நீ சொல்லும் கதையைத் தவிர மாறியது என்ன? வாதம் மறைத்துவிட்ட உரிமையின் உண்மையான அளவை இந்தக் கேள்வி திரும்பக் காட்டுகிறது.

உன் நேரம் முக்கியம் என்பதால் வரிசையில் மற்றவருக்கான இடத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். அல்லது கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்கத் தாமதித்துவிட்டுப் பிறகு உன் தர்மத்தைச் சொல்லலாம். ஒவ்வொரு சூழ்நிலைக்கும் அதன் நிலைமைகள் உண்டு. கேள்வி இருக்கிறது: என் தேர்வின் விலையைச் சுமப்பவர் யார்? அவர் அதை ஏற்றுக்கொண்டாரா?

செய்பவரின் நம்பிக்கையைத் தீர்ப்பிடாமல் செயலை எதிர்க்கலாம். அவர் விரும்பும் வழிபாட்டை மறுக்காமலேயே அதைச் சரிசெய்யலாம். அடையாளம் முழுவதையும் காக்க முயல்வது சரிசெய்யக்கூடிய ஒரு சிறு தவறை மறைத்துவிடலாம்.

மக்கள் அமரும் இடம்

நபி ﷺ சாலைகளில் அமர்வதைத் தடுத்ததாக அபூ ஸயீத் அல் குத்ரீ அறிவிக்கிறார். தாங்கள் பேசுவதற்கான அமர்வுகள் இருப்பதாக நபித்தோழர்கள் சொன்னார்கள். “அமர்ந்துதான் ஆக வேண்டும் என்றால் சாலைக்கு அதன் உரிமையைக் கொடுங்கள்” என்று பதில் வந்தது. அதன் உரிமை என்ன என்று கேட்டார்கள். பார்வையைத் தாழ்த்துவது. தீங்கு செய்யாமல் இருப்பது. ஸலாமுக்குப் பதிலளிப்பது. நன்மையை ஏவுவது. தீமையைத் தடுப்பது என்பவை கூறப்பட்டன¹.

அமர்ந்திருப்பவர்களுக்கு அமரும் இடம் தேவை என்பதுடன் கதை நிற்பதில்லை. அவர்களைக் கடந்து செல்பவரின் உரிமைக்குச் செல்கிறது. அந்த அமர்வுக்கு அதில் இருப்பவர்களிடம் ஒரு பயன் உண்டு. ஆனால் அந்தப் பயனால் சாலை அவர்களுடைய சொத்தாகிவிடுவதில்லை.

அமர்வும் காரும் வேறுபட்டவை. ஆனால் செயலால் பாதிக்கப்படுபவரின் பக்கத்திலிருந்து பார்ப்பது இரண்டையும் இணைக்கிறது. வழிபாடு மக்களின் உரிமையை நீக்குவதில்லை. சாலையிலிருந்து தீங்கு தருவதை அகற்றுவதே இறைநம்பிக்கையின் கிளைகளில் ஒன்று: “அவற்றில் மிகக் குறைந்தது சாலையிலிருந்து தீங்கு தருவதை அகற்றுவதாகும்”².

திருப்பிக் கேட்கும் கேள்வி

கரீம் எதிர்பார்த்தபடியே தொழுகைக்குப் பின் அப்பா அக்கம்பக்கத்தினர் பாதிப்பேருக்கு முகமன் சொன்னார். பிறகு வெளியே வந்தார்கள். வெள்ளைக் கார் அதே இடத்தில் இருந்தது. அதன் ஓட்டுநர் திறந்த கதவருகே நின்றிருந்தார். தொழுகை முடிந்துவிட்டது. வழி இன்னும் அடைத்திருந்தது. கரீம் அப்பாவுக்குப் பக்கத்தில் நடந்து அமைதியாகக் கேட்டான்: “வேறொருவர் ஒரு கடைக்கு முன்னால் தேவையான பொருளை வாங்க இப்படிக் காரை நிறுத்தினால் அவரிடமிருந்து அதை ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?” அப்பா பதிலளிக்கவில்லை. சாவியை எடுத்தார். மன்னிப்புக் கேட்கும் விதமாக ஓட்டுநருக்குக் கையை உயர்த்தினார். பிறகு காரைத் தெருவின் மூலைக்கு நகர்த்தினார். வெள்ளைக் கார் சென்றது. அதன் பின்னால் சிக்கியிருந்த கார்களும் சென்றன. கரீம் அப்பாவுக்குப் பக்கத்தில் ஏறி அமர்ந்தான். வீட்டை அடையும்வரை இருவரும் எதுவும் சொல்லவில்லை.

கரீம் அடுத்த முறை வந்த வெள்ளிக்கிழமையில் அதானுக்கு அரை மணி நேரம் முன்பே அப்பா அவன் கதவைத் தட்டினார்: “வா.” குறுகிய தெருவிலிருந்து தள்ளி ரொட்டிக் கடைக்குப் பின்னால் இருந்த வண்டி நிறுத்துமிடத்தில் காரை நிறுத்தினார். இயந்திரத்தை அணைத்துவிட்டு “ஐந்து நிமிட நடை” என்றார். பள்ளிவாசலுக்கு நடந்தார்கள். உரையாற்றுபவர் மிம்பரில் ஏறுமுன்பே சென்றடைந்தார்கள்.

வாக்குறுதி தரும்போது நீ யார்? உன்னை அறிந்தவரின் நேரத்தை மட்டும் காப்பாற்றுகிறாயா? அல்லது பெயர்கூடத் தெரியாதவரின் நேரத்தையுமா? உன் அடுத்த நேர ஒதுக்கீட்டுக்கு முன் மற்றவர் உன் தடையின்றிப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒன்றை முடிவு செய். உன் வாதத்தால் அவருடைய உரிமை மாறுவதில்லை.

சனிக்கிழமை மாலை விடுதி அறைக்குத் திரும்பியபோது கரீம் இழுப்பறையின் விளிம்பில் விரலை ஓட்டினான். அவன் விட்டபடியே கடித உறை உள்ளே இருந்தது. முதல் முறையாக அதில் இருப்பதைப் பற்றிப் பயப்படவில்லை. இழுப்பறையைத் திறக்கவில்லை. பையை காலி செய்யத் தொடங்கினான்.