எழுந்திரு… நூறாவது முறையாக இருந்தாலும்

கரீமின் அறைக் கதவருகில் உடற்பயிற்சிப் பை பல மாதங்களாக இருந்தது. அதிலிருந்து அவனை விலக்கிய காய்ச்சலோ இரண்டு வாரங்கள்தான் நீடித்தது. கோடையின் இறுதியில் தங்குமிடத்துக்குத் திரும்பியபோது, விட்டபடியே அதைக் கண்டான். உள்ளே நுழையும்போது அவன் கொண்டுவந்த பையின் பட்டை அதில் சிக்கியது. விடுவித்து, கொண்டுவந்த பையைக் கட்டிலில் வைத்தான். கைப்பேசியில் பழைய ஞாயிற்றுக்கிழமை அலாரம் இருந்தது. உடற்பயிற்சிப் பையில் நோய்க்கு முன் துவைத்த சட்டை இருந்தது. ஜிப்பைத் திறந்தான். பிறகு மூடினான். கரீம் நோய்வாய்ப்பட்டதிலிருந்து தனியாக ஓடிக்கொண்டிருந்த அறைத் தோழன் வந்தான். “வா. சேர்ந்து திரும்புவோம்” என்றான். “பழைய வலிமை திரும்பியதும்” என்றான் கரீம். தோழன் விவாதிக்கவில்லை. அந்த நான்கு மாதங்கள் கரீமுக்கு நினைவுக்கு வந்தன. ஞாயிறு மட்டும் ஓடுவதில் தொடங்கினான். பிறகு வாரத்தில் நான்கு முறை ஓடினான். குளிர்காலத்தில் இரண்டு வாரக் காய்ச்சல் வரும்வரை. காலணியை எடுத்தான். கடைசியாக ஓடச் சென்றபோது போட்ட முடிச்சு அப்படியே இருந்தது. அதை அவிழ்க்க முயன்று இன்னும் இறுக்கிவிட்டான். காலணியைப் பைக்கு வெளியே வைத்தான். ஞாயிறு காலையில் எழுந்து சாளரத்துக்குச் சென்றான். தோழன் கதவருகில் காலணியைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்குத் தெரிந்த கேள்வியைக் கேட்டான்: “ஓடினாயா?” “இன்னும் இல்லை” என்றான். தோழன் சாவியை எடுத்துக்கொண்டு, கதவைச் சிறிது திறந்தே விட்டான். கரீமின் திரையில் அலாரம் தோன்றியது: “ஞாயிறு. ஆறு மணி. பூங்கா.” ஒலியை நிறுத்தவும் இல்லை. எழுந்து செல்லவும் இல்லை. திறந்திருந்த கதவு வழியாகப் படிகளில் தோழனின் காலடிச் சத்தம் வந்தது. பிறகு மறைந்தது.

ஒரு நாள் தவறலாம். பிறகு அந்தத் தவறுதலை ஒரு வாரமாக நீட்டிக்கும் வாக்கியத்தைக் கேட்கிறாய்: உழைப்பு முழுவதும் வீணாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு நிறுத்தமும் ஒருமுறை தவறுதல் அல்ல. நோய்க்கும் ஓய்வுக்கும் உரிமை உண்டு. ஆனால் திரும்ப முடிந்தபோது, நடந்ததை எந்த வாக்கியத்தால் விவரிக்கிறாய்? நீ தவறிய காலத்தின் அளவுக்கும் அதற்கு நீ வழங்கும் தீர்ப்பின் அளவுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் பார்.

தடுமாறுவதற்கும் விழுவதற்கும் இடையிலான தொலைவு

ஒருமுறை தவறுதல் என்பது வரம்புள்ள ஒரு சிறிய நிகழ்வு. தவறிய ஒரு நாள். திட்டத்துக்கு வெளியே போன ஒரு வேளை உணவு. அல்லது உடற்பயிற்சிக் கூடத்துக்குச் செல்லாத இரண்டு வாரங்கள். பழைய பழக்கத்துக்குத் திரும்புதல் இதைவிட மிகப் பெரியது. தொடங்குவதற்கு முன்பிருந்த நிலைக்கு முழுமையாகத் திரும்புவது.

ஆய்வாளர்கள் ஆலன் மார்லட்டும் ஜூடித் கார்டனும் அடிமைப்பழக்கத்துக்கான சிகிச்சைத் திட்டங்களில் குறிப்பாக இந்த மாற்றத்தை ஆராய்ந்தார்கள். நடப்பதற்குத் துல்லியமான பெயர் கொடுத்தார்கள்: தவிர்ப்பு உறுதியை மீறியதன் விளைவு¹.

ஒரு நடத்தையைத் தவிர்ப்பதாக உறுதியெடுத்தவர் ஒருமுறை தவறும்போது, அதைக் கடுமையாக விளக்கிக்கொள்ளலாம்: நான் தோல்வியடைந்தவன். இந்த விளக்கம் முழுமையாகத் திரும்புவதற்கான கதவைத் திறக்கிறது. ஏற்கெனவே தோல்வியடைந்துவிட்டால், இனி ஏன் நிறுத்த வேண்டும்? மீண்டும் நடக்காமல் தடுக்க அவர் வழங்கிய தீர்ப்பே அவரை அதை நோக்கித் தள்ளுகிறது.

தவறுவதற்கு முன்னும் பின்னும் எல்லைக்கோடு

அத்தியாயம் 3-இல் வந்த கரீம் உனக்கு நினைவிருக்கலாம். தேநீரகத்தில் புகைத்த அந்தச் சிகரெட், ஒரு மாதம் கழித்து அவனை முழுப் பெட்டிக்குத் திருப்பியது. முதல் விதிவிலக்கு முன்னுதாரணமாகிறது என்றும், தெளிவான எல்லைக்கோடு அதைத் தடுக்கிறது என்றும் அங்கே சொன்னோம். இங்கே ஒருமுறை தவறுதல் பழைய பழக்கத்துக்குத் திரும்புதல் அல்ல என்கிறோம். எதை நம்புவது?

இரண்டையும். இருவேறு தருணங்களில். தெளிவான எல்லைக்கோடு முதல் அடிக்கு முன் செயல்படுகிறது. அது உடைந்துவிட்டால், அடுத்து வரும் வாக்கியம் முடிவுசெய்கிறது: ஒரு சிகரெட்டா? முழுமையாகத் திரும்புவதா? அடுத்த இரவுக் கூடலில், தேநீரகச் சிகரெட்டையே கரீம் தன் வாதமாக்கினான். அத்தியாயம் 6-இல் உனக்குத் தெரிந்த வழக்கறிஞருக்கு இந்த வாதம் நன்றாக வரும்: எல்லைக்கோடு உடைந்துவிட்டது. இனி என்ன வித்தியாசம்.

“ஒரு சிகரெட் புகைத்தேன். இப்போது மீண்டும் தவிர்ப்பதற்குத் திரும்புகிறேன்” என்று கரீம் சொல்லியிருந்தால், தனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்திருப்பான். எல்லைக்கோடு தொடக்கத்தைக் காக்கிறது. வாக்கியம், எல்லை உடைந்த பிறகுள்ள காலத்தைக் காக்கிறது.

இந்த ஆண்டு கரீம் ஓடுவதை நிறுத்தியது ஒருமுறை தவறுதல் அல்ல. அது நோய். அதில் ஓய்வெடுப்பது உரிமை. குறைபாடு அல்ல. அதற்குப் பிறகு தன் முழுத் திறனையும் அவன் தீர்ப்பிட்டதுதான் பிரச்சினை.

அடிமை நடத்தையை மாற்றுவது பற்றிய ஆய்வுகளை மதிப்பாய்வு செய்த ஆய்வாளர்கள் ஜேம்ஸ் புரோசாஸ்கா, கார்லோ டிக்ளெமென்டே, ஜான் நார்க்ராஸ் ஆகியோர் மாற்றத்தின் கட்டங்களை வரைபடமாகக் காட்டினார்கள். அதைப் பற்றி நினைக்காமல் இருப்பதிலிருந்து, நினைப்பது, தயாராவது, செயல்படுவது, பிறகு அதைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்பது வரை². அவர்களுடைய வரைபடத்தில் பழைய பழக்கத்துக்குத் திரும்புவது பயணத்தின் முடிவல்ல. அது நபரை முந்தைய கட்டத்துக்குத் திருப்புகிறது. அங்கிருந்து அவர் மீண்டும் தொடங்குகிறார்.

அவர்கள் மதிப்பாய்வு செய்த ஆய்வுகளில், அடிமை நடத்தைக்கு முடிவுகட்டுவதற்கு முன் இந்தக் கட்டங்களைப் பல முறை கடப்பது பொதுவான போக்காக இருந்தது. இந்த வரைபடத்தில் மாற்றம் எப்போதும் நேர்கோட்டில் செல்வதில்லை.

தடுமாற்றம் மீண்டும் மீண்டும் வந்தால், உன்னையே மீண்டும் தீர்ப்பிடுவதற்குப் பதிலாகத் திட்டத்திலோ ஆதரவிலோ எதை மாற்ற வேண்டும் என்று கேள்.

ஐம்பது இரவுகள். பிறகு திரும்புதல்

அத்தியாயம் 6-இல் கஅப் இப்னு மாலிக் தயாராவதைத் தள்ளிப்போட்டுப் பிறகு உண்மையைத் தேர்ந்தெடுத்ததைப் பார்த்தோம். நபி ﷺ அவர்களின் கட்டளையால் மக்கள் அவரிடம் பேசுவதை நிறுத்தியிருந்தார்கள். புறக்கணிப்பு தொடங்கி ஐம்பது இரவுகள் நிறைவடையும்வரை அவர் அதே நிலையில் இருந்தார். அன்றைய காலை ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு, ஸல்அ் மலையிலிருந்து தனக்கு நற்செய்தி சொல்லும் குரலைக் கேட்டார். ஸஜ்தா செய்தார். பிறகு நபி ﷺ அவர்களிடம் புறப்பட்டார். மக்கள் அவரைச் சந்தித்து வாழ்த்தினார்கள். பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தபோது தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ் அவரை நோக்கி எழுந்து வந்தார். கைகுலுக்கி வாழ்த்தினார். தல்ஹாவின் அந்தச் செயலைத் தாம் மறக்கவில்லை என்று கஅப் சொல்கிறார்.

முதல் ஒப்புதலுடன் கதை முடிவதில்லை. அதன் பிறகு நீண்ட காலம் இருக்கிறது. பிறகு சந்திப்பும் வாழ்த்தும் வரப்போகும் காலத்துக்கான வாக்குறுதியும் இருக்கின்றன. தன் மீதமுள்ள வாழ்நாள் முழுவதும் உண்மை பேசுவதை கஅப் ஒரு பொறுப்பாக ஏற்றார். திரும்பியது நடந்ததை அழிப்பதாக இருக்கவில்லை. அதன் பிறகு என்ன செய்வார் என்று அவர் சொல்வதற்கான தொடக்கமாக இருந்தது.

கஅபின் கதையிலிருந்து இந்த அத்தியாயத்தின் கருவிக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்வது, நிகழ்வை விவரிப்பதிலிருந்து அடுத்த தெளிவான செயலுக்கு நகர்வதுதான். இன்னொருவரின் கதையில் இருக்கும் காத்திருப்புக் காலத்தை உன் திரும்புதலுக்கான அளவுகோலாக்காதே. நீ எடுக்கக்கூடிய அடிக்கு இப்போதே நேரத்தை முடிவுசெய்யலாம்.

நற்செய்தி இதுதான்: “உம்மை உம் தாய் பெற்றெடுத்த நாள் முதல் உமக்குக் கிடைத்த நாட்களில் இதுவே சிறந்த நாள் என்ற நற்செய்தியைப் பெற்றுக் கொள்வீராக!”³.

அவிழ்க்கப்படாத முடிச்சு

நோய்க்கு முன் கடைப்பிடித்த ஓட்டத் திட்டத்தைக் கைப்பேசியில் கரீம் தேடினான். அதிலிருந்த முதல் நாள் திட்டமே இப்போது அவனால் செய்யக்கூடியதைவிட நீண்டது. அடுத்த வாரத்துக்கு நான்கு பயிற்சி அமர்வுகளை முடிவுசெய்தான். பிறகு கதவருகிலிருந்த காலணியைப் பார்த்தான். தோழனிடம் சொன்னான்: “பழையபடியே திரும்ப வேண்டும். இல்லாவிட்டால் பயனில்லை.” திட்டத்தின் முதல் கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டித் தோழன் கேட்டான்: “இது இன்றைக்கா?” கரீம் திரையை அணைத்தான். பத்து நிமிடங்கள் வெளியே சென்றால், பழைய அட்டவணையில் அதற்கான கட்டம் கிடைக்காது. பையின் ஜிப்பை இரண்டாம் முறை திறந்தான். சட்டையை எடுக்காமலே மீண்டும் மூடினான்.

தவறிய பிறகு மூன்று வாக்கியங்கள்

திங்கள் காலையில் கரீம் ஒரு தாளில் எழுதினான்: நோயால் இரண்டு வாரங்கள் நிறுத்தினேன். பிறகு திரும்புவதைப் பல மாதங்கள் தள்ளிப்போட்டேன். அதற்குக் கீழ் ஒரு வரி விட்டான்: நோய் ஒரு நிகழ்வு. அதற்குப் பிறகு நான் வழங்கிய தீர்ப்பு இன்னொரு நிகழ்வு. தோழன் வெளியே செல்லத் தயாரானபோது கூப்பிட்டான்: “இன்று என்னுடன் வா. பத்து நிமிடங்கள் மட்டும்.” தோழன் கேட்டான்: “ஞாயிறுவரை காத்திருக்க வேண்டாமா?” “இன்று என்னால் முடிந்ததுடன் திரும்புகிறேன்” என்றான். அருகிலிருந்த வளைவுவரை இருவரும் சென்றார்கள். அந்த நிமிடங்கள் முடிவதற்கு முன்பே அவனுக்கு மூச்சு வாங்கியது. தோழன் அவன் பக்கத்தில் நடந்தான். மீதிப் பாதையை இருவரும் நடந்தார்கள். அறையில் எழுதினான்: பத்து நிமிடங்கள் வெளியே சென்றேன். அதில் பாதி நடை. முதல் வாரத்தில் இரண்டு முறை ஓடச் சென்றான். இரண்டாம் வாரத்தில் தாமதமாக உறங்கி, ஒரு நாள் தவறினான். தோழனின் செய்தி வந்தது: “கீழே வரட்டுமா?” “வாரம் முடிந்துவிட்டது” என்று எழுதக் கையை நீட்டினான். நிறுத்தினான். “நீ விழுந்தால்” என்ற வரிக்குத் திரும்பினான். எழுதினான்: “ஒரு நாள் தவறியது. நாளை பத்து நிமிடங்கள்.” காலணியைக் கதவருகில் வைத்தான். இந்த முறை உறங்குவதற்கு முன் அதன் முடிச்சை அவிழ்த்தான். மறுநாள் தோழனுக்கு முன்பே வாசற்படியை அடைந்தான்.

சாட்சி விலகும்போது

வெளிப்புறச் சாட்சி கட்டுமானச் சாரம். சுவர் அல்ல. கட்டுமானம் வலுப்பெறும்வரை உதவுகிறார். பிறகு மெதுவாக விலகுகிறார்.

கரீம் தனக்குத் தெரியாத பெயர்களுடன் விளையாடிய ஓர் இரவில், ஆட்டம் முடிந்த பிறகு தன் செய்திகளுக்குத் திரும்பினான். அவனுடைய வழக்கமான குழுவில் யாரும் படிக்கப்போகாத ஒரு வாக்கியத்தைச் சரிசெய்தான். இந்த முறை யாரும் அவனைக் கேட்கவில்லை. அவனே தன்னைக் கேட்டான்: என் பெயரை அவர்கள் அறிந்திருந்தால் இப்படித்தான் எழுதியிருப்பேனா? சாட்சி இப்படித்தான் செயல்படுகிறார். கேள்வியைத் தொடங்கிவைக்கிறார். பிறகு அந்த நபர் தன்னிடமே அதைக் கேட்கக் கற்றுக்கொள்கிறார்.

அத்தியாயம் 8-இல், நீயே கையெழுத்திட வேண்டியதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முன் மரபாகப் பெற்றதை எப்படி மறுபரிசீலனை செய்யத் தொடங்குகிறாய் என்று பார்த்தோம். உன் வாக்குறுதிக்கும் இதுவே பொருந்தும். யாருக்காக நிறைவேற்றுகிறாய் என்பதைக் கடந்து, ஏன் நிறைவேற்றுகிறாய் என்பதை நீ அறியும்போது. இதைத்தான் அத்தியாயம் 1-இல் உளவியலாளர்கள் “உள்புற ஒழுங்குபடுத்தல்” என்று அழைத்தார்கள்.

கட்டாயமான கால அட்டவணைப்படி அல்லாமல், உன் தேவைக்கேற்ப நண்பர் கேட்பதைப் படிப்படியாகக் குறை. தினமும் என்பதிலிருந்து வாரத்தில் ஒருமுறை. பிறகு நீயே அவரிடம் சொல்வதுவரை. உன் குறிப்பேடும் ஒரு வரியும் இருக்கும்: சென்றேன். அல்லது செல்லவில்லை. தடுமாறினால், மீண்டும் அவருடைய ஆதரவை நாடு.

சாரத்தின் இறுதியில், ஒவ்வொரு சாட்சியும் விலகும்போது, நீ தனியாக இருப்பதில்லை. இஹ்ஸானின் பொருள் எஞ்சுகிறது: “நீர் அவனைப் பார்க்காவிட்டாலும், நிச்சயமாக அவன் உம்மைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்.” (அல் புகாரி 50, முஸ்லிம் 8). இல்லாமல் போகாத சாட்சி. தூங்காதவர். ஒவ்வொரு செவ்வாயும் ஒரு செய்திக்காகக் காத்திருக்காதவர். நூலின் தொடக்கத்தில் மனிதர்களிடமிருந்து சாட்சிகளை இரவல் பெற்றோம். மற்ற சாட்சியத்துக்குப் பழகியிருக்கவில்லை என்பதால். அதன் இறுதியில், எல்லா நேரமும் நம்மைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவனை நினைவுகூர்கிறோம்.

திரும்புவதற்குத் தகுதிபெற உன் தடுமாற்றங்களை எண்ண வேண்டியதில்லை. இப்போது உனக்குப் பொருந்தும் ஒரே ஓர் அடி வேண்டும். ஒருபோதும் தடுமாறாதவருக்குப் பொருந்தும் அடி அல்ல.

தடுமாறிய பிறகு முதல் நிமிடங்கள்

முயன்றுபார்க்கப் புதிய தடுமாற்றத்துக்காகக் காத்திருக்காதே. கடைசியாக நிறுத்திய ஒரு பழக்கத்தை எடுத்துக்கொள். குறிப்பேட்டிலோ உன் கவனத்தை எதுவும் சிதறடிக்காத இடத்திலோ அதைப் பற்றி மூன்று வாக்கியங்கள் மட்டும் எழுது. கரீமைப் போல உண்மையான எண்களுடன் விவரிக்கும் வாக்கியம். பிரித்துப் பார்க்கும் வாக்கியம்: எது ஒரு நிகழ்வாக இருந்தது? எதை நீ தீர்ப்பாக மாற்றினாய்? திரும்பும் வாக்கியம்: அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் உன்னால் செய்யக்கூடிய மிகச் சிறிய வடிவத்துடன்.

பிறகு நூலை மூடுவதற்கு முன் இந்த வாக்கியத்தை நிறைவுசெய்: “அடுத்த முறை நான் தடுமாறும்போது, முதலில் எனக்குச் சொல்லப்போவது…”

சாக்குகள் உன்னை எங்கும் கொண்டுசேர்ப்பதில்லை. தோல்வியைக் கடந்துசெல்லும் விடாமுயற்சி கொண்டுசேர்க்கிறது.

இந்தப் பக்கங்கள் நீ தடுமாறுவதைத் தடுக்காது. ஆனால் தடுமாறுவதற்கும் எழுவதற்கும் இடையிலுள்ள தொலைவைக் குறைக்கலாம். இப்போது நீ எழுதிய அடிதான் தொடக்கம்.

படிப்பு தொடங்குவதற்கு முன் வந்த கடைசி வார இறுதி விடுமுறையில் கரீம் குடும்பத்தினரைச் சந்தித்தான். அக்கம்பக்கத்து இளைஞர்கள் அருகிலிருந்த தேநீரகத்தில் இரவில் சீட்டாட அழைத்தார்கள். மூன்று பேர் இருந்தார்கள். நான்காவது ஒருவர் தேவை. ஒருவர் சீட்டுகளைப் பகிர்ந்தார். மேசையின் ஓரத்தில் திறந்த சிகரெட் பெட்டி இருந்தது. அவனுக்குத் தெரிந்த வண்ணம். இரண்டு சுற்றுகளுக்குப் பிறகு பழைய நண்பன் பெட்டியை அவனிடம் நீட்டினான்: “ஒன்று?” கரீம் பணப்பையின்மேல் உள்ளங்கையை வைத்தான். விரல்களுக்குக் கீழ் தேய்ந்த அட்டையின் விளிம்பு இருந்தது. அதை வெளியே எடுக்காமலே அதன் வரியை அறிந்திருந்தான்.

கரீம் சொன்னான்: “நான் புகைப்பதில்லை.”